46 



als argument voor zijn opvatting zou kunnen gebruikt worden, 

 heb ik bij een laat puerperalen uterus van Hylobates agilis ge- 

 vonden : gedegenereerde stroma- en epitheelresten in de uterus- 

 holte zijn hier wellicht aan een juist afgeloopen menstruatie toe 

 te schryven. Subepitheliaal ligt in dit slijmvlies, slechts door een 

 smalle stromalaag van het dekepitheel gescheiden, een regelmatige 

 rij sterk uitgezette ruimten, door afgeplatte cellen begrensd. Deze 

 ruimten, welke schimmen van roode bloedcellen bevatten, staan 

 in verbinding met dieper gelegen capillaria. (PI. I, fig. 9 r.). 



Op deze wgze wordt een smalle, sponsachtige laag gevormd op 

 eenigen afstand van de inwendige oppervlakte der mucosa. 



Terwijl ik in andere uteri van dezelfde species dit beeld nimmer 

 heb gezien, werd ik door een dergelijk verschijnsel getroffen bij 

 twee uteri van Cercocebus, waar noch van afgeloopen, noch van 

 beginnende menstruatie een spoor te ontdekken is. De genoemde 

 ruimten zijn nog sterker uitgezet en vormen groote blaren, die 

 in de uterusholte uitpuilen. Haar inhoud bestaat uit een kor- 

 relige massa; schimmen van roode bloedcellen zijn niet te her- 

 kennen. Perifeer van de afgeplatte cellaag, welke, hoewel hier en 

 daar verbroken, een duidelijke begrenzing vormt, liggen conglo- 

 meraten van bloedpigmeut. Ook deze ruimten staan in verbinding 

 met capillaria. 



Ik beschouw ze in beide gevallen zoowel bij Hylobates als bij 

 Cercocebus als zeer sterk uitgezette haarvaten. De beteekenis van 

 deze eigenaardige subepitheliale vaatontwikkeling is mij niet dui- 

 delijk geworden. Wat de mogelijkheid van inkapselen van oude 

 extravasaten betreft, waardoor een verbinding zou worden ge- 

 vormd met reeds bestaande capillaria, ben ik van oordeel, dat 

 deze enkele preparaten niet mogen dienen, om een tegen alle 

 erkende physiologische feiten indruisende hypothese te onder- 

 steunen. 



Bij de resorptie der extravasaten uit de achterblijvende kleine 

 lacunen spelen waarschijnlijk groote monucleaire leucocyten een 

 rol, welke ik in een preparaat in grooten getale op die plekken 

 kou aantooneu. Het wegblijven of uiterst beperkt blijven der 



