72 



zijn, is evenals wij bij Tarsius zagen, ongetwijfeld hieraan toe te 

 schrijven, dat bij voorkeur uteri met gezwollen genitalia waren 

 uitgezocht, met het doel jonge zwaugerschapsstadia te vinden. 



Een dezer uteri (Utr. Mus. Cat. n°. Galeopithecus 82) heeft een 

 zeer hyperaemisch slymvlies. De talrijke capillaria in het opper- 

 vlakkige deel der mucosa z^n overvuld met bloed. Verscheidene 

 circumscripte extravasaten liggen in het stroma, veelal in den 

 vorm van subepitheliale haematomen, die in het uteruslumen 

 uitpuilen en door een platte laag epitheel zijn bedekt. Het dek- 

 epitheel vertoont enkele kleine defecten. IJzerpigment in den 

 vorm van gele korrels werd niet gevonden. De bloeding is niet uit- 

 sluitend gelocaliseerd op de placentairplaats, die bij Galeopithecus 

 antimesoraetraal gelegen is. Een der ovaria bevat eeu grooten 

 follikel. 



Bij de drie andere uteri lagen geen bloeduitstortingen meer in 

 het stroma, doch uitsluitend in klieren en uterusholte. 



Twee dezer laatste hebbeu een sterk ontwikkelde corpus luteum 

 in een der bybehoorende ovaria (Utr. Mus. Cat. n°. Galeopithecus 

 65 en 78), de derde een grooten promineerenden follikel (Utr. 

 Mus. Cat, n°. Galeopithecus 4). In geen dezer uteri kon de bloe- 

 ding aan een puerperium worden toegeschreven. 



Bloed in klieren en uterusholte werd eveneens gevonden in twee 

 jonge zwangerschapsstadia. Terwijl bij een dezer de kiemblaas 

 nog vrij in het uteruslumen lag (Utr. Mus. Cat. n°. Galeopithecus 

 92), was deze bij het andere reeds in contact getreden met de 

 antlmesometrale zijde (Utr. Mus. Cat. n°. Galeopithecus 119). De 

 sterke hyperaemie in de oppervlakkige stromalaag, die ik in den 

 uterus met haematomen beschreven heb, is in dezen zwangeren 

 uterus hoofdzakelijk gelocaliseerd op de aanhechtingsplaats, welke 

 op doorsnede een reeks naast elkaar gelegen, uitgezette capillaria 

 onder het intacte dekepitheel vertoont. Dit beeld herinnert ons aan 

 hetgeen wij blz. 46 bij een niet zwangeren uterus van Hylobates 

 agilis beschreven hebben. 



Over den graad van zwelling en verandering in den bouw der 

 klieren, welke ook waarschijnlijk bij Galeopithecus de uterus tijdens 



