84 



aanhechting van de kiemblaas een aanvang nemend), welke zich 

 uiten door woekering der verschillende elementen en ten doel 

 hebben de regeling van den moederlijken bloedtoevoer naar de 

 toekomstige placenta, zonder dat in dit hyperaemisch gebied uit- 

 gebreide extravasaten ontstaan. 



Mogen de eerste zwelling en de hypertrophische veranderingen 

 in het uterusslijmvlies eenvoudig het gevolg zijn geweest van een 

 verhoogde hyperaemie der genitalia, welke gelijktijdig met de ovu- 

 latie door een buiten den uterus gelegen prikkel zijn opgewekt, 

 ik ben van meening dat slechts onder directen invloed van het 

 bevruchte ei de tot vorming eener trophospongia leidende 

 omwentelingen oorspronkelijk kunnen zijn tot stand gekomen. Deze 

 staan namelijk in zulk een innig verband met de verzorging van 

 het embryo, dat het mijns inziens niet denkbaar is, dat deze 

 zich phylogenetisch buiten invloed van de jonge kiemblaas kunnen 

 ontwikkeld hebben. 



Het komt mij zeer waarschijnlijk voor, dat een direct contact 

 tusschen moederlijk slijmvlies en embryonalen trophoblast een ver- 

 eischte is geweest voor de primaire ontwikkeling van deze tropho- 

 spongiale functie der mucosa uteri. 



Dit uterine proces heeft zich in tal van richtingen gedifferentieerd. 

 Verschillende wegen werden ingeslagen om een structuur van het 

 slijmvlies te bereiken, welke gunstige voorwaarden schiep tot trans- 

 port vau voedsel langs de moederlijke bloedbanen, zonder dat 

 in dit hyperaemisch gebied uitgebreide extravasaten ontstonden. 

 Ik wijs slechts op de woekering van dekepitheel bij Sorex, de 

 klierwoekering bij Tarsius, de stromawoekering bij Tarsius, Erina- 

 ceus en Vespertilio, zooals zij door Hubrecht (89, 94:, 98) en Nolf 

 (Vespertilio 96) beschreven zijn. Gemeenschappelijk bleef echter 

 de eerste poging tot vorming van een geschikten voedingsbodem 

 voor het pas aangehechte ei. 



Het is het aandeel, dat het moederlijk weefsel heeft in dit 

 primitieve placentatieproces, dat ik in grove trekken meen weer 

 te zien in de anatomische veranderingen, welke periodiek in het 

 uterusslijmvlies tot uiting komen. 



