91 



Heape (94) heeft bij zijn indeeling van het menstruatieproces 

 een scherpe grens getrokken tusschen groei- en degeneratieperiode. 

 Ware deze grenslijn consequent door te trekken, dan zouden we 

 het voordeel hebben op deze wijze de progressieve veranderingen, 

 kenmerk van het eerste tijdperk der menstruatie, te vergelijken 

 met de voorbereiding ter placentatie, de regressieve veranderingen 

 daarentegen met het afbreken van een weefsel, dat zijn bestemming 

 heeft gemist. 



De veranderingen in den bronsttijd, welke aan de bevruchting 

 voorafgaan, voor zooverre ze niet met weefselverlies gepaard gaan, 

 zouden dan vergelijkbaar zijn met de omwentelingen in het 

 uterusslijmvlies bij mensch en aap gedurende de groeiperiode. 



Dit zou. noodzakelijkerwijze tot de verkeerde gevolgtrekking moeten 

 leiden, dat wij bij dieren, waar geen extravasatie en weefselafstooting 

 aan de copulatie vooraf gaan, de verschijnselen in utero zouden 

 opvatten als voorbereiding tot een nog te verwachten placentatie, 

 daarentegen by dieren met weefselafstooting als vernietiging van 

 een voorbereidingsproces, dat tot een vorige ovulatie behoort. Ik 

 ben van meening, dat een schematiseeren in dezen niet gewenscht 

 is. Reeds onze machteloosheid de vraag te beantwoorden : waar 

 eindigen de progressieve, waar beginnen de regressieve verande- 

 ringen, ontneemt alle waarde aan een dergelijke splitsing. 



Juist de embryotrophische beteekenis, die vermoedelijk zoowel 

 aan de bloedingen als aan de invasie van leucocyten en de af- 

 stooting van weefsel-elementen (gelijk wij b^ enkele dieren in 

 den bronsttijd vinden) kan worden toegeschreven, maakt het ons 

 dubbel moeilijk de progessieve veranderingen uitsluitend met voor- 

 bereiding ter placentatie in verband te brengen, de regressieve 

 met te niet doen van die voorbereiding *). 



Nog onlangs heeft Bonnet (03) gewezen op de beteekenis van 

 het moederlijke deel der placenta voor de eerste voeding van het 



1) Waarnemingen van Strahl (99) bij Galago agisymbanus, van Kolstee (03) bij 

 Uugulaten wijzen op de gioote waarschijnlijkheid dat door het epitheel verwerkte 

 bloedpigmenten in het kliersecretum worden afgescheiden en de jonge kiemblaas ten 

 goede komen. Een dergelijk proces heb ik blz. 70 in het puerperium bij Tupaja 

 javanica beschreven. 



