138 



stadium. De kernrijke submiisciilaire laag (c. 1) is in dit preparaat zeer 



duidelijk. Vergr. x 56. 



Utr. Mus. Cat. n°. Cercocebus 214, b I 1. Coll. Selenka. 



Fig. 2. Stromakernen (gr. k.), gelegen in de directe omgeving van een klier, 

 welke zich door hun grootere afmeting van de overige stromakernen onder- 

 scheiden. Vergr. X 680. 

 Utr. Mus. Cat. n°. Cercocebus 193 d II 4. Coll. Sel. 



Fig. 3. Mitose in het vaat-endotheel (mt.). Vergr. X 680. 

 Utr. Mus. Cat. n°. Cercocebus 202 a II 2. Coll. Sel. 



Fig. 4. Uterusslijmvlies in een praemenstrueel stadium (sag. doorsnede). 

 Onder het dek-epitheel ligt een kernarme, gezwollen laag (gez. 1.). Buiten- 

 waarts van deze laag volgt een smalle, zeer compacte zone met veel 

 capillaria (c. 1.). Vergr. X 240. 

 Utr. Mus. Cat. n°. Cercocebus 213 a' I 2. Coll. Sel. 



Fig. 5. Menstrueerend uterusslijmvlies (Stadium 3 der menstruatieperiode). 

 De geheele mucosa is zeer hyperaemisch, de extravasatie beperkt zich nog 

 tot de oppervlakkige laag. Op enkele plaatsen is het locaal afgeplatte dek- 

 epitheel reeds verbroken. De mucosa is vrij smal, de klieren zijn niet ge- 

 kronkeld. De bijbehoorende ovaria bevatten noch een grooten follikel, noch 

 een corpus luteum. Vergr. X 56. 

 Utr. Mus. Cat. n°. Cercocebus 201 c» II 8. Coll. Sel. 



Fig. 6. Stadium 2 der menstruatie. Dwarsdoorsnede van een slijmvliesplooi 

 met gebarsten capillair (cap.). De vaat-endotheelkernen (e) nabij de rup- 

 tuurplaats (rp.) zijn donker getint, verschrompeld. Het bloed ligt zoowel 

 buiten den vaatwand als daar binnen en heeft het stroma gedeeltelijk 

 verdrongen. Het uitgerekte epitheel boven het extravasaat is afgeplat in 

 tegenstelling met het cylinder-epitheel der omgeving. Vergr. X 240. 

 Utr. Mus. Cat. n°. Cercocebus 212 a^ II 5. Coll. Sel. 



Fig. 7. Menstrueerend uterusslijmvlies (stadium 4 — 5 der menstruatieperiode). 

 De mucosa is breed, gezwollen, de klieren weinig talrijk, niet gewonden. 

 Temidden van uitgebreide subepitheliale extravasaten bevinden zich gede- 

 genereerde stroma-resten (ged. str ). Buitenwaarts van de groote bloed- 

 lacunen ligt een smalle zeer kernrijke zone (c. 1.) welke vergelijkbaar is 

 met de in fig. 4 beschreven compacte laag. Het dek-epitheel is op veel plaat- 

 sen verbroken. Vergr. x 56. 

 Utr. Mus. Cat. n°. Cercocebus 208 a^ II 2. Coll. Sel. 



Fig. 8. Menstrueerend uterusslijmvlies. In het proximale deel van den uterus 

 (links in de fig.) verkeert het slijmvlies nog in stadium 5 der menstruatie- 

 periode. Afstervend stromaweefsel (ged. str.) temidden van uitgebreide 

 extravasaten staat nog in lossen samenhang met de rest der mucosa. In 

 het distale, onmiddellijk hieraan grenzende deel (i-echts in de fig.) is de 

 afstooting reeds geëindigd en heeft zich een nieuw dek-epitheel (d. ep.) ge- 

 vormd, hetgeen in het preparaat, waarvan deze figuur slechts een fragment 

 weergeeft, verder distaalwaarts te vervolgen is. Enkele klierhalzen vertoonen 

 neiging met elkaar in contact te treden (a). Dit preparaat levert het over- 

 tuigend bewijs, dat de weefselafstooting tijdens menstruatie bij Cercocebus 

 geen kunstprodukt is (zie blz. 15). Vergr. X 56. 

 Utr. Mus. Cat. n°. Cercocebus 518 e" H 2. 



