193 



te zamen de familie Monstrillidae, die opvallend gekenmerkt is 

 door den in verhouding tot de rest van het lichaam zeer grooten 

 kop, waaraan behalve de voorste antennen alle andere gepaarde 

 aanhangsels ontbreken. 



In de Noordzee zyn van beide geslachten verschillende soorten 

 gevonden. Hoogst zelden echter komen de individuen eener soort 

 in grooter aantal in het plankton voor en de enkele, die in een 

 planktonmonster aanwezig mochten zijn, worden om die reden, 

 vooral waar het de kleinere soorten betreft, licht over het hoofd 

 gezien. Hoewel my uit het zuidelijke gedeelte der Noordzee tot 

 nog toe slechts één soort van het geslacht Thaumaleus bekend 

 geworden is, zal voortgezet onderzoek ongetwijfeld uitwijzen, dat 

 ook nog andere soorten der Monstrillidae tot onze fauna gebracht 

 kunnen worden. Om dit onderzoek te vergemakkelijken, geef ik 

 hier bepalingstabellen voor alle in de Noordzee waargenomen 

 soorten der familie, waarvan het aantal in de laatste jaren aan- 

 merkelijk is toegenomen. Deze tabellen hebben alleen betrekking 

 op de wijfjes, die gewoonlijk meer aangetroffen worden dan de 

 mannetjes; van alle de opgenoemde soorten zijn de mannetjes 

 trouwens nog niet bekend. 



9 Monstrilla. 



9 1. Furkaaltakken met 4 lange borstels, waarvan één aan de 

 basis van den buitenrand, één in het midden van den bin- 

 nenrand en twee aan den top zijn ingeplant; 5<ie pootpaar 

 proximaal smal en cylindrisch, distaal verbreed, in twee 

 lobben eindigend ; buitenste lob grooter dan de binnenste, 

 met 3 matig lange borstels; binnenste lob smal en ongewa- 

 pend; 1. 3.3 mM. M. dubia Th. Scott. 

 Furkaaltakken met 5 of 6 borstels (in het laatste geval 

 meestal één ervan zeer kort) 2. 



9 2. 5de pootpaar duidelijk tweelobbig; buitenste lob met 3 bor- 

 stels, binnenste met 2 borstels; 1. 3.75 — 4.25 mM. 



M. grandis Giesbr. 



