201 



tusschen beide vormen. Hoewel Eurvtemora hirmidoides iu 't al- 

 gemeen kleiner is clan Eurytemora affi.nis, is dat volstrekt niet 

 altijd het geval. Zoo vond ik de grootte van het 9 van de laatste 

 van 1.65 — 1.00 mM. wisselend. De gewone maat van Euryte- 

 mora hirundoides ligt beneden 1 mM., maar exemplaren, die even 

 groot en tot Yo "^^^^ grooter zijn dan de kleinste van Euryte- 

 mora ajfinis zyn volstrekt niet zeldzaam. Bij Eurytemora ajfinis 

 vond ik de grootste exemplaren in het voorjaar, de kleinste in 

 den zomer. 



De vorm der zijvleugels van het laatste thoraxsegment bij 

 Eurytemora hirundoides is volstrekt niet konstant. Alle mogelijke 

 overgangen tusschen krachtige, schuin uitstaande, driehoekige, 

 aan den top enkelgenaalde uitsteeksels en achterwaarts gerichte, 

 stomp afgeronde, met verscheidene haartjes voorziene verlengsels 

 worden aangetroffen. Exemplaren met verlengsels, als in het 

 laatste geval bedoeld, zijn van Eurytemora hirundo niet te on- 

 derscheiden. 



De literatuur is voor de verschillende vormen gescheiden op- 

 gegeven. 



Eurytemora affinis Poppe (incl. hirundoides Nordq. 

 en hirundo Giesbrecht). 



*De Guerne et RiCHARD, 1889, bl. 136, fig. 46, 47. 



Eurytemora ajjinis Poppe. 



Holl. Diep en Haringvliet (*Hoek, 1899) '), Merwede. 



*PoppE, 1882, Abh. Naturw. Verein. Bremeu, VI, Ueber eine 

 neue Art der Calaniden-Gattung Temora Baird, bl. 55, PI. II 

 (als Temora aijjinis n. sp.). 



*PoppE, 1887, bl. 184, PI. VI, fig. 22 — 28. 



*Canü, 1892, Etude zoologique de Temorella affinis. Annales 



1) De van deze vindplaatsen afkomstige planlctonmonsters, door Hoek in 1896 ver- 

 zameld, heb ik zelf kunnen onderzoeken. 



