221 



binnen het skelet; Raphidiopbrys palHda beboort tot de grootste 

 vormen der Chalarothoraca. 



Als criterium tegenover andere soorten van bet geslacht Raphi- 

 diopbrys (R. viridis, elegans, socialis) wordt voor R. pallida op- 

 gegeven het feit, dat deze soort altijd afzonderlijk voorkomt, 

 terwijl bij de andere soorten meerder of minder sterke neiging 

 tot kolonievorming wordt aangetroffen. Inderdaad schijnt dit crite- 

 rium steek te houden ; toch meen ik niet onvermeld te mogen 

 laten, dat ik een enkele maal ook bij R. pallida een aanduiding 

 van kolonievorming, zij bet dan ook een zeer zwakke, opgemerkt 

 heb. Ik vond n. 1. twee exemplaren, die zoo dicht bij elkaar lagen, 

 dat de kiezelskeletten aan de naar elkaar toegekeerde zijden zich 

 met elkander vereenigden. Nog duidelijker werd de verbinding 

 der individuen door de omstandigheid, dat ze zich ook bij de 

 verandering van plaats als één enkel individu gedroegen : ze ver- 

 schoven zich over een betrekkelijk aanzienlijken afstand zonder 

 hun onderlinge ligging te wijzigen. Den volgenden dag echter 

 verwijderden zij zich langzaam van elkaar, om eindelijk geheel 

 vrij te worden en verder onafhankelijk te blijven. Aanvankelijk 

 meende ik in deze twee exemplaren te doen te hebben met 

 een individu, waarvan het deelingsproces zoo juist was afge- 

 geloopeu ; van die meening ben ik intusschen teruggekomen door 

 de volgende overwegingen. In de eerste plaats bleven de twee 

 dieren niet minder dan ruim 24 uren, nadat ik ze voor 't eerst 

 zag, verbonden, terwijl de studie van het deelingsproces \an Acon- 

 thocystis aculeata mij geleerd had, dat daar de volledige scheidincr 

 der twee nieuwe dieren met groote regelmaat bijna onmiddellijk 

 op de eigenlijke deeling van het protoplasmalichaam volgt. En ten 

 tweede was by dezelfde soort, die eveneens tot de Chalarothoraca 

 behoort, de ligging der skeleteleraenten na de deeling op verre 

 na niet zoo regelmatig als hier bij Raphidiopbrys. Ik meen der- 

 halve recht te hebben het vermelde feit als een zwakke aanduiding 

 van kolonievorming op te vatten. 



Het binnen bet skelet gelegen protoplasmalichaam is meestal 

 zoo groot, dat het de skeletholte geheel vult; soms trekt het 



