292 



vogel zijn grootendeels zilvergrijsachtig, op den bovenkop, de 

 schouders, het midden van den rug en den stuit in grijsbruin 

 overgaand. Voorhoofd en keel licht roestrood ; onderdeden zilver- 

 achtig wit, flauw roestachtig getint. Op de onderdekvederen van 

 vleugels en staart is dit roestrood eenigzins sterker aangeduid. 



Volgens mededeeling van den Heer van Hasselt waren de zwa- 

 luwen reeds eenigen tijd te voren vertrokken en bevond de door 

 hem geschoten, afwijkende jonge vogel zich geheel alleen. (S.). 



Apus apus (L.) — Gierzwaluw. 6 October, voor deze soort een 

 zeer late datum, zag ik een exemplaar met twee huiszwaluwen 

 rondvliegen te 's Graveland (N.H.) (A. J. Blaauw). 



Inderdaad is dit een late datum ; de afreis der soort begint 

 reeds einde Juli en meestal zijn met half Augustus alle gierzwa- 

 luwen vertrokken. Op de Oostfriesche eilanden trekken evenwel 

 nog veel later in het jaar enkele dier vogels voorbij. Reeds 

 Droste-Hülshoff vermeldt eene waarneming op 10 October 1866 

 en O. Leege (Vög. fries. Ins. p. 101) schrijft: „Gewöhnlich ver- 

 „schwinden die letzten gegen den 25 September, zuweilen sieht 

 „man eiuzelne Nachzügler auch noch im Oktober, mitunter sogar 

 „noch im November." (S.). 



Mérops apiaster L. — Bijeneter. Een belangrijke aanwinst 

 maakte ons Museum » Fauna Neerlandica" in een zeer fraai vrou- 

 welijk exemplaar van deze soort, 't welk 4 Mei te Tietjerk (Fr.) 

 werd gevangen (Kerbert). 



Dit is de eerste maal dat M. apiaster in Nederland is waarge- 

 nomen, 't geen eigenlijk zeer te verwonderen is wanneer men na- 

 gaat dat de soort in de omliggende landen herhaaldelyk is aan- 

 getroffen, in Engeland dikwijls, in Schotland en Ierland eenige 

 malen, op Helgoland, in Mecklenburg, België enz. (S.). 



Dendrocopus minor (L.). — Kleine Specht. 27 Januari schoot 

 ik een exemplaar te Zoeterwoude (Z.H.) uit een troepje van vier 

 stuks (v. Oort.). 



In de onmiddellijke nabijlieid mijner woning staan eenige hooge 



