293 



eiken in welker toppen zich vele doode takken bevinden. Telken 

 jare worden deze eiken in Februari en Maart door kleine spech- 

 ten bezocht, wier gesnor in mijn huis goed hoorbaar is. Nimmer 

 nam ik meer dan één exemplaar tegelijk waar. Den 2eii Maart 

 vernam ik des morgens het bekende getrommel in de doode tak- 

 ken en zag terstond daarop den vogel die in een hooge beuk 

 vloog waar hij aan een zeer dun takje hangende luid zijn stem 

 deed hooren. In de veronderstelling een 5 voor mij te hebben, 

 schoot ik den vogel die echter bleek een 9 ^^ zijn. Voor zoover 

 ik waarnemen kon, bevond zich ook ditmaal geen tweede exem- 

 plaar in de nabijheid. Ik had het snorren van het 9 ^^o nimmer 

 waargenomen en vind bij Naumann en Brehm ook alleen het ^ 

 als voortbrenger van bedoeld geluid vermeld. Sharpe schrijft :» The 

 » drumming on a small branch of a tree, supposed to be a call- 

 »note between the sexes, is often heard in the spring." Hieruit 

 zou men kunnen afleiden dat beide geslachten snorren. Blykens 

 hetgeen Altum ter zake schrijft op bldz. 76 van zijn Forstzoölo- 

 gie, Vög. 2e Ed. 1880 schijnt ook hij het snorren der spechtwijf- 

 jes niet voor onmogelyk te houden. 



Het zou mij aangenaam zijn te weten te komen of ook andereu 

 wel eens het trommelend geluid van het 9 van D. minor hebben 

 waargenomen. Eene vergissing mijnerzijds, ofschoon zeer onwaar- 

 schijnlijk, is niet geheel uitgesloten. Een tweede exemplaar (5) kan 

 vlak bij het door my geziene 9 achter den stam gezeten en zich 

 ongemerkt verwijderd hebben (S.). 



Strix jiammea L. — Kerkuil. In April broedde een paar in 

 een hollen boom op Biljoen te Velp (Geld.). 



Naumann maakt geen melding van dergelijke gevallen, die ze- 

 ker wel merkwaardig zijn als terugslag op de primitieve broedwijze. 



öeebohm en Kearton vermelden het broeden dezer soort in holle 

 boomen, echter geenszins als iets bijzonders. Altum schrijft (Forst- 

 zoölogie) dat bij hooge exceptie de kerkuil in de bosschen, doch 

 dan steeds in de nabijheid van grootere landhoeven, woont. (v. 

 Pelt Lechner). 



