329 



waarde toe aan opgaven omtrent afwezigheid van den zoom. Zoo 

 vermeldt Lilljeborg het ontbreken er van in de diagnose van 

 C. scutifer, terwijl Schmeil, die een aantal hem door Sars, den 

 auteur dier soort, toegezonden exemplaren onderzoeken kon, de 3 

 laatste leden met een reeks van fijne dorentjes voorzien vond. 



Thans laat ik hier volgen de opsomming der voornaamste ken- 

 merken, die voor de geheele groep, met uitsluiting van C. scutifer 

 evenwel, gelden. 



9' Furka zoo lang als de 2 of 3 laatste achterlijfssegmenten 

 te zanien ; de takken gewoonlijk naar achteren uiteenwijkend, aan 

 de rugzyde met een overlangsche, verheven chitinelijst (die bij 

 het cT ontbreekt), en met onbehaarden binnenrand; buitenrand 

 met eenige kleine dorentjes in een kleine inkerving op een derde 

 van de lengte; zijborstel dichter bij het uiteinde dan bij het 

 midden geplaatst; de eindborstels met fijne zijborstels gelijkmatig 

 gewapend, de binnenste der beide middelste ongeveer 2 maal zoo 

 lang als de furka. Voorste antennen 17- (soms 16-)ledig, nauwe- 

 lijks het S'lo segment bereikend ; de 3 laatste leden aan hun 

 achterrand met een reeks fijne dorentjes (soms ontbrekend?). 

 1ste — 4de pootpaar met 3-ledige takken ; van de beide einddorens 

 aan den binnentak van het 4'ie pootpaar is de binnenste minstens 

 ongeveer 2 maal zoo lang als de buitenste; 5^e pootpaar 2-ledig 

 (pi. VI, fig. 14), 1ste lid slechts weinig breeder dan het 2^^, met 

 een beveerden borstel aan den buitenrand; 2<le Hd aan den top 

 met een eveneens geveerden borstel en ongeveer halverwege den 

 binnenrand met een betrekkelijk kleinen, gewimperden doren 

 (onder welke somtijds nog een tweede, kleinere, rudimentaire 

 doren geplaatst is) ; eenige kleine stekeltjes staan verder langs den 

 onderrand van het l^te lid, aan den voet van den zijdoren en op 

 den buitenrand naast den einddoren. Receptaculum seminis (pi. VI, 

 fig. 17) uit een bijna cirkelrond of elliptisch middengedeelte be- 

 staande, van welks z^randen naar weerskanten een breede uit- 

 voeringsgang verloopt. Eizakjes weinig van het achterlijf afstaand, 

 het voorste deel daarvan ten deele bedekkend. L. Q 1.4 — 3.2, 

 cT 1 — 1.6 mM. 



