331 



Cyclops vicinus Uljanin 

 (pi. VI, fig. 15) 



C. V., Uljanin, 1875, bl. 30, pi. X, fig. 1—7. 



C. V., Brady, 1891, (overdr.) bl. 12, pi. I, fig. 6—9. 



a strenuus, Schmkil, 1892, bl. 39, pi. II, fig. 12—15. 



C. V., LiLLJEBOBG, 1901, bl. 26, pi. II, fig. 16—19. 



Cyclops strenuus Fiscber 

 (pi. VI, fig. 14, 16, 17) 



C. s., FiscHER, 1851, (overdr.) bl. 13, pi. IX, fig. 12—21. 

 a s., LiLLJEBORG, 1901, bl. 28, pi. II, fig. 20—25. 

 a «., Sars, 1898, bl. 26, pi. XI, fig. 1-5. 

 Syn. C'. brevicaudaius Claus 1857. 



Zooals reeds boven meegedeeld is, werden typische vertegen- 

 woordigers van beide bovenstaande soorten (vormen) door mij ge- 

 vonden, van strenuus evenwel steeds met gedorenden antennen- 

 zoom. 6'. scutifer schijnt in het door mij bijeengebrachte materiaal 

 te ontbreken. Of nog andere vormen bij ons voorkomen, is zeer 

 wel mogelijk, daar de exemplaren van enkele vangsten noch met 

 vicinus noch met strenuus in alle opzichten volkomen overeenstemden. 



Op de volgende plaatsen werden een of meer vormen van de 

 stre7iuus-vicinus-gxoe,^ gevonden : 



Texel, Zwanewater (Redeke), Haarlem, Hilversum, 's Graveland; 

 's Gravenhage, Rijswijk, Clingendaal, Loosduinen, Monster, Rot- 

 terdam; Loosdrechtsche plassen; Tholen; Ootmarsum, Kampen (Hoek). 



In alle jaargetijden. 



Van de strenuus-vicinus-gvoe^ wijkt C. insignis Claus door de 

 volgende kenmerken af: 



De antennen zijn 14-ledig (het lange 8***^ lid is met het 

 gste — udc lid (Ier 17-ledige antennen der verwante vormen gelijk 

 te stellen); het receptaculum semiuis (pi. VI, fig. 18) beslaat de 

 geheele breedte van het naar voren buikig gezwollen genitaal- 

 segment en is veel breeder dan hoog, naar achteren versmald ; 

 de furkatakkeu wijken naar achteren weinig uiteen en zijn zoo 



