337 



Koegras (Helder); Qualsjeswater op Voorue; Loosdreclitsche 

 plassen. 



In Febr., April en Aug. zijn eierdragende 9 door mij aangetroffen. 



Cyclops varius Lilljeborg 

 (pi. VI, fig. 28 — 30, 32, 34, 35) 



C. V., Lilljeborg, 1901, bl. 87, pi. V, fig. 12—15; pi. VI, 

 fig. 1—9. 

 Syu. C. serrulatus f. typwa Graeter 1903. 



Terschelling, Texel, Huisduinen, Schagen, Haarlem, Bloemendaal, 

 Hilversum, 's Graveland, in de Amstel bij Arasterdam ; 's Gra- 

 venhage, Rijswijk, Loosduinen, Monster, Rotterdam, op Voorne; 

 Tholen ; Leusden, Loosdrechtsche plassen, Luntersche beek; Apel- 

 doornsche kanaal, Winterswijk, Deest, Kerkdriel, de Meerwijk; 

 Molenbeek (bij Fleriuge), Almelo; Eelde. 



In alle jaargetijden. 



C. varius is de algemeenste soort van onze copepodenfauna. 

 Zij bewoont zoowel de kleinste plasjes als de grootere wateren, 

 maar het is geen pelagische vorm. 



Cyclops serrulatus, macruroides, varius 



Lilljeborg (1901) heeft de oude, zeer veranderlijke soort, C. 

 serrulatus, in een drietal andere gesplitst. Vóór hem zijn 'alle 

 onderzoekers, die zich met deze copepoden hebbeu teruggehouden, 

 van de opvatting uitgegaan, dat de zaagbewapening aan de bui- 

 tenzijde der furkatakken de grondleggende eigenschap der soort 

 was en dat alle Cyclopssoorten met een duidelijke zaag aan de 

 furka tot deze soort te rekenen waren, hoe wisselend haar bouw 

 overigens ook ware. Lilijeborg nam aan, dat afwijkingen in den 

 bouw in bepaalde gevallen tot soortsverschillen zijn terug te 

 brengen en dat zoodoende hetzelfde furkakenmerk, het bezit van 

 een ))zaag" (serra), aan meerdere soorten toekwam. Voor de 

 Zweedsche fauna onderscheidde hij in de polymorphe serrulatus- 

 groep drie soorten: C. serrulatus s. s., C. macruroides en C. varius. 

 De beide eerste zijn in haar uiterl ijken bouw weinig wisselende 



