396 



BÜTSCHLI (80), PI. I, fig. 10. 



Penard (02) (als Amoeha radiom\ bl. 86. 



Cash aud Hopkinson (05), bl. 64; PI. III, fig. 8-11, PI. IV, 

 fig. 6—11. 



Verspreiding: Stat. II, III, IV, V, VII, VIIIi, VlIIg, VIII3, 



IX, X, XI. 



Een van de meest verspreide vormen, die in de meeste gevallen 

 gemakkelijk te herkennen is. 



2. Baclylosphaermm polypodium (M. Schultze) Bütschli. 



Hertwig und Lesser (74) idX^ Dactiilosj)haeriurnvitreum),\)\.hA\ 

 PI. II, fig. 1 A (1 B?). 



ScHULZE (75) (als Amoeba polypodia), bl. 592; PI. XXXVI, 

 fig. 1-8. 



Penard (02) (als Amoeha vilraea)^ bl. 84. 



Cash and Hopkinson (05), bl. 67; PI. III, fig. 12, PI. VI, 

 fig. 12. 



Verspreiding: Stat. I, III, XII, XIII. 



Alleen op laatstgenoemde vindplaats was deze soort in een 

 behoorlijk aantal individuen vertegenwoordigd. Zij is gemakkelijk 

 te herkennen, „une des espèces, peu nombreuses, que l'on peut 

 identifier d'une maniere certaine avec les descriptions des auteurs." 

 (Penard, loc. cit.). 



Eenigszins bevreemdend is de door Cash and Hopkinson opgegeven 

 afuieting (bl. 69): » Diameter of body (without pseudopodia) 

 6 — 12 ;6c." Neemt men hiervan het maximum, 12 ,ct., en stelt 

 men de lengte der pseudopodiën ten naasten bij gelijk aan den 

 diameter van het plasmalichaam, dan verkrijgt men voor de totale 

 doorsnede, met de pseudopodiën, 35 — 40 //. Hoewel nu de grootte 

 vrij uiteenloopend is, is genoemde afmeting als maximum in ieder 

 geval veel te klein. Veel meer stemmen mijn metingen overeen 

 met de opgave van Penard: „La taille moyenne, avec pseudopodes 

 déployés en étoile, était de 60 a 80 V-" De exemplaren van 

 Stat. XIII waren over 't algemeen zeer groot: individuen met een 

 diameter van 100 — 125 ^. kwamen daaronder herhaaldelijk voor. 



