397 



Geslacht Pelorayxa Gueeif. 



1. 'Pelomyxa palusiris Gueeit. 



Greefp (74), bl. 51; PI. UI— V. 



ScHULZE (75), bl. 342; PI. XIX, fig. 0—8. 



Penard (02), bl. 139. 



Cash and Hopkinson (05), bl. 74; PI. VII, fig. 1 — 3. 



Verspreiding: Stat. II, III, V, VII, VIII^, VIII3, XII, XIII. 



Een der grootste Rhizopoden, in groote exemplaren waarscbijnlyk 

 wel de grootste; deze kunnen met het bloote oog gemakkelijk onder- 

 scheiden worden. Onderzoekingen van Mrs. L. J. Veley (J. Linn. 

 Soc. Zool. XXIX, 1905) hebben waarschijnlijk gemaakt, dat we 

 tenminste in deze groote, misschien wel in alle exemplaren van 

 Pelomyxa, plasmodia voor ons hebben. Verder bleek uit deze onder- 

 zoekingen, dat het vermoeden van vroegere waarnemers (Schulze, 

 BouRNE, Penard), dat de in het plasma van Pelomyxa voorkomende 

 eigenaardige staafvormige lichamen, bakteriën zijn, juist was. Of 

 deze bakteriën als symbionten dan wel als parasieten te beschouwen 

 zijn, is moeielijk te zeggen. Dat echter de bewering van Mrs. 

 Veley: »The division of Pelomyxa is of a siraple character, in 

 wich the nuclei do not play an important part" onjuist is, blijkt 

 uit de sedert verschenen, zeer interessante studie van Kael Bott : 

 »Ueber die Fortpflauzung von Pelomyxa palusiris nebst Mitteilungen 

 ueber ihren Bau." (Arch. Protistenk. VIII, 1907; S. 120— 158; Taf. 

 I-III). 



Geslacht Protamoeba Haeckel. 



1. Protamoeba prmordialis Korotneff. 



KoROTNEFF (79), bl. 467; PI. XXXV, fig. 1 en 2. 



Penard (02) bl. 27. 



Verspreiding: Stat. V. 



Deze soort, trof ik in eenige, aan de beschrijvingen en afbeel- 

 dingen van Korotneff en Penard volkomen beantwoordende 

 exemplaren op genoemde vindplaats aan. Noch van kernen, noch 

 van contractiele vacuolen was een spoor te bemerken ; ook ingesloten 

 voedsel ontbrak bij alle individuen volkomen. 



