41? 



Pamphagus mutabUis Ba il E Y als hun meeiiiug dat deze soort met 

 Plagiopkrijs scutiformis Hertw. Less. ideutiek is. Ik kan hieromtrent 

 geen oordeel vellen, daar ik eerstgenoemde soort nog niet aantrof. 

 De hier bedoelde vorm, die ik iu een paar exemplaren vond, be- 

 antwoordde veel beter aan de diaguose van Hertwig und Lesser, 

 dan aan die van Leidy en Penard; vandaar dat ik de soort 

 vermeld onder den naam, door eerstgenoemde autoren daaraan 

 gegeven. 



Familie 4. Atnphistotnina. 



Geslacht Diplophrys Bark er. 

 1. Biplophjs Archeri Barker. 



Greeff (69), bl. 495 ; PI. XXVII, fig. 25—28. 



Hertwiü und Lesser (74), bl. 139; PI. III, fig. 9. 



ScHULZE (75), bl. 127; PI. Vil, fig. 10-15. 



Greeff (75), bl. 15; PI. I, fig. 11 — 18. 



Penard (02), bl. 540. 



Verspreiding: Stat. I, V, VII, VIII3, IX, XIII. 



Kolonies dezer merkwaardige soort trof ik slechts aan op Stat. I, 

 van Juni tot Augustus 1906; deze waren daar toen niet zeldzaam. 

 Van de overige vindplaatsen zag ik niet anders dan afzonderlijke, 

 niet-kolonievormeude individuen. Ook op eerstgenoemde vindplaats 

 kwamen deze vrij menigvuldig voor. 



De kolonies bestonden uit 4 — lö individuen, vereenigd door 

 een gemeenschappelyke massa van waarschijnlijk protoplasmatischen 

 aard, waarvoor ten minste het feit spreekt, dat van deze gemeen- 

 schappelijke massa pseudopodiën uitstralen, die soms vertakt zijn 

 en niet zelden aan hun basis zich met elkander vereenigen. Reti- 

 culaire samenvloeiing der pseudopodiën komt niet voor. Het proto- 

 plasma der individuen is vrijwel homogeen, en bevat één tot drie 

 kleine vacuolen, welker contractiliteit ik niet heb kunnen waar- 

 nemen, en waarschynlijk ook een kern. Verder bevat het plasma 

 een groot, sterk lichtbrekend lichaam, dat lichtgeel, of soms bruin- 



27 



