419 



schaalopeniogeu) afgeplat; in de nabijheid der afplattingen, misschien 

 er op, ontspringen de pseudopodiënbundels. De pseudopodiën zelf 

 divergeeren van de mondopening sterk; zij zijn dun, recht, soms 

 vertakt, zoo lang als of iets langer dan de lichaamsmiddellijn. 

 Langzamerhand wijzigt zich door verdwijning, nieuw ontstaan 

 en verschikking der pseudopodiën het voorkomen der bundels. 



Het plasma bevat: 1. fijne granula; 2. een duidelijke kern met 

 ronden nucleolus ; 3. één of twee contractiele vacuolen ; soms drie 

 kleinere, wellicht eveneens contractiel; 4. één of meer grootere 

 of kleinere vetlichaam, soms bijna kleurloos, meestal citroengeel, 

 donkerder geel, in enkele gevallen fraai oranje gekleurd; hun 

 vorm is als die der kolonievormende dieren, een enkele maal 

 peervormig; hun aantal vond ik in maximum 10. 

 Ingesloten voedsel zag ik nooit, evenmin sporen van een voedsel- 

 opname. 



De beweging der vrijlevende individuen is meestal vrij snel. 



Penard besluit zijn beschrijving van het dier met de volgende 

 uitlating: »En résumé, la Di2)lopkrijs Archeri demande a être revue 

 et on peut prévoir qu'une étude détaillée de eet organisme amènera 

 a des conclusions tres curieuses". Ik onderschrijf deze woorden 

 gaarne, in de overtuiging dat Diplophrys Archeri een der meest 

 problematische llhizopoden is. 



Onderklasse B. Ueliosioa. 



Orde I. Aphrothoraca. 



Geslacht Actinosphaerium Stein. 



1. Actinosphaermm EicJikorni Ehrbg. spec. 



SciiuLZE (74), bl. 328; PI. XXII, fig. 1 — 8. 

 Hertwig und Lesser (74), bl. 176; PI. V, fig. 1. 

 Leidy (79), bl. 259; PI. XLI, fig. 1—11. 

 Penard (04), bl. 120. 

 Verspreiding: Stat. I, IV, VlIIj, VIH3. 



