421 

 Geslacht Pompholyxoplirys Archer. 



1. Fomphohjxophrys exhjiia Heutw. Less. spec. 



Greeff (69) (als Aürodiscidus ruber), bl. 497 ; PI. XXVII, 

 fig. 31. 



Hertwig und Lesseu (74) (als Hyalolampe exigtia)^ bl. 222 ; 

 PI. IV, fig. 6. 



Penard (04), bl. 212. 



Verspreiding: Stat. VIII3. 



Reeds iu deu zomer van 1906 trof ik in water van Stat. I 

 een Heliozoön aan, dat ik voor een exemplaar van deze soort 

 hield, hoewel noch de diagnose van Hertw^ig und Lesser, noch 

 de beschrijving van Penard er volledig op paste. De grootte was 

 ± 20 (j,., de vorm regelmatig bolrond, alleen bij aanraking van 

 detritusdeeltjes aan de daarheen gekeerde zijde afgeplat. Het 

 protoplasma was fijn gekorreld, fraai lichtvioletkleurig, zonder 

 zichtbare vacuolen. Een kern was niet duidelijk te onderscheiden. 

 Als voedselrest was alleen aanwezig een kleine, leege Diatomeeën- 

 schaal, een pseudovacuole voorstellende. Opvallend was een groot, 

 glanzend, donkergoudgeel lichaam (vetlichaam ?), van bijna den 

 lichaamsdiameter doorsnede. De beweging van het dier was snel, 

 roteerend of schuivend. Pseudopodien zeer fijn, zonder waarneem- 

 bare korrels, onvertakt, alzijdig uitstralend. Het eigenaardigste 

 was de totale onzichtbaarheid van een skelet. Sedert ik typische 

 exemplaren der soort gezien heb, neig ik tot de meening, dat het 

 beschreven individu wellicht behoorde tot de variëteit, door Penard 

 beschreven op bl. 214 en afgebeeld in fig. 5. Bij deze variëteit 

 is slechts een enkele laag van skeletelementen aanwezig, die een 

 zoo dunne omhulling vormen, dat ik die misschien niet onder- 

 scheiden kon. 



In het voorjaar van 1907 vond ik in water van Stat. VIII3 

 een aantal typische exemplaren van Pompholijxophrys exigua. De 

 grootte wisselde af tusschen 25 en 30 ;4t. (zonder het skelet). De 

 grootere vormen hadden een dunnere, de kleine een dikkere 

 omhulling. De skeletelementen zijn zuiver bolronde kiezelkogeltjes, 



