IV 



bij Vlissingen en nu is weder op de Wester-Schelde bij Deurlo een 

 exemplaar gevangen, dat aan de Vergadering wordt vertoond. 



De Heer Redeke spreekt over het voorkomen van schol-eiei-en in de 

 zuidelijke Noordzee. 



De schol heeft pelagische eieren. Zij zijn zeer groot en daardoor gemak- 

 kelijk te herkennen. In den paaitijd der schollen, met name in de maan- 

 den Januari tot Maart, vindt men deze eieren in de geheele zuidelijke 

 Noordzee, soms in belangrijke hoeveelheden. Bij een stelselmatig en in- 

 tensief onderzoek in de eerste maanden van 1905, met het onderzoe- 

 kingsvaartuig »Wodan", dat meer in het bijzonder op de verspreiding 

 der schol-eieren in het Nederlandsche onderzoekingsgebied was gericht, 

 is nu gebleken, dat deze verspreiding samenhangt met den bijzonderen 

 hydrografischen toestand van genoemd gebied, in dier voege, dat de 

 meeste schol-eieren daar gevonden werden, waar de temperatuur en het 

 zoutgehalte van het zeewater het hoogst waren. 



Onze onderzoekingen der laatste jaren hebben aan het licht gebracht, 

 dat het centrale deel der zuidelijke Noordzee gevuld is met het door het 

 Nauw van Calais instroomend water van betrekkelijk hoog zoutgehalte 

 O 35 "/()„), dat in den winter ook een hooger temperatuur bezit dan 

 het meer onder den invloed van de vastelandstemperatuur staande kust- 

 water. In dit zoute en relatief warme centrale deel nu kwamen de 

 meeste schol-eieren voor, voornamelijk in het zoogenaamde Diepwaterka- 

 naal. Van hieruit nam hun aantal naar het Noorden en naar de Hol- 

 landsche kust gaandeweg af, zoodat buiten de isohaline van ongeveer 

 35 "Zoo nog slechts weinige eiereo werden aangetroffen. 



Terwijl zich de eieren ontwikkelen, drijven zij gaandeweg met het 

 instrooraende Kanaalwater in noordelijke richting langs de Hollandsche 

 kust. Zijn de larven uitgekomen, dan blijven zij nog enkele dagen pela- 

 gisch, worden asymmetrisch en vallen, wanneer de metamorfose volein- 

 digd is, op den bodem. De jonge schoUetjes zoeken nu het ondiepe 

 water der kusten op. 

 • Spr. acht het waarschijnlijk, dat de bijzondere kenmerken, waardoor 

 zich het ras der zuidelijke Noordzee van andere schollenrassen onder- 

 scheidt, hun ontstaan te danken hebben o. m. aan de omstandigheid, dat 

 het water, waarin zich de eieren ontwikkelen, zoo zoutrijk is. Dienaan- 

 gaande zullen evenwel voortgezette onderzoekingen eerst licht kunnen 

 verschaffen. 



De Heer Redeke deelt daarna nog mede, dat onlangs aan het Zoölo- 

 gisch Station weder een exemplaar gebracht werd van Labriis maculatu^f 

 een vrij zeldzame visch aan onze kust. 



De Heer Vosmaer deelt mede, dat hij zich deze zomer heeft bezig 

 gehouden met het kweeken van Culex en Anopheles. üe laatste kweekt 

 moeilijk; toch is het hem gelukt ze van ei tot pop te brengen, welke 

 laatste denkelijk binnenkort zullen uitkomen. Veel last veroorzaken daarbij 

 schimmels en bacteriën, die lagen op 't water vormen; later kwamen 

 ook infusoriën zich vastzetten op de larven Een radikaal middel tegen 

 deze plagen bleek te zijn, de larven nu en <lan gedurende één minuut 

 te baden in 4'Vo formaldehyde. De larven kunnen dit uithouden, maar 

 al wat er opzit sterft af. 



De Heer üluifer bespreekt de Tunicaten van de Zuidpool-expeditie 



