VIII 



gegrond op de eigenscbappen van het door de Siboga-expeditie ontdekte 

 genus Slernopatagus, een belangrijken steun heeft gevonden. 



Bather bericht hem nl., dat hij bezig is niet het onderzoek van een 

 fossiele Echinide, welke een nieuw genus vertegenwoordigt, dat tusschen 

 Slernopatagus en de Echinocorythidae instaat en dus een nieuwe scha- 

 kel vormt tusschen beide groepen van irregulaire Echiniden. 



Voorts vermeldt Spr., dat hem bij een der soorten van het Dipteren- 

 genus Lonchoptera, met welks revisie hij zich heeft beziggehouden, het 

 merkwaardige teit is opgevallen, dat de (ƒ cf zoo uiterst zeldzaam zijn. 

 Het voor de hand liggende vermoeden, dat bij deze soort (Lonchoptera 

 furcata F&h.) parthenogenesis regel is geworden, kon wel is waar door 

 kweeking, welke hier op groote moeilijkheden stuit, niet rechtstreeks 

 worden bewezen. Spr. onderzocht echter de receptacula seminis en nu 

 bleek, dat deze, bij Lonchoptera ten getale van '2 aanwezig buisvormige 

 organen, bij L. furcata sterk gereduceerd zijn; zij bereiken daar nauwe- 

 lijks */4 van de lengte, die zij vertoonen bij de even groote L. lutea 

 Panz., waarvan beide sexen even algemeen zijn. Sperma werd in deze 

 rudimentaire organen niet aangetroffen, daarentegen wel in die van L, 

 lutea. Hiermede zou het eerste voorbeeld ontdekt zijn van uitsluitende 

 voortplanting langs parthenogenetischen weg bij Dipteren, zooals deze 

 ook is aangetroffen bij meerdere blad- en galwespen, Phasmiden, en onlangs 

 ook bij een Psocide. Waar overigens parthenogenesis bij Dipteren voor- 

 komt, zooals bij sommige zich als larven voortplantende galmuggen 

 (Heteropezinen), wisselt deze met geslachtelijke vermenigvuldiging af. 



De Heer Redeke deelt mede, dat bij dreggingen door hem in de 

 Noordzee gedaan, exemplaren van Pandalus annulicornis en Crangon 

 vulgaris naar boven kwamen, wier oogen een vrij sterk licht uitstraal- 

 den ; hij vindt in de Litteratuur nergens melding gemaakt van dit ver- 

 schijnsel en oppert het vermoeden, dat het misschien in verband staat 

 met de voortplanting. Spr. laat voorts een exemplaar van een ha r nas- 

 man n e tj e rondgaan, dat een verbazend gezwel boven op de kop vertoont. 



De Heer van Breemen gaf een kort overzicht van de uitkomst 

 zijner onderzoekingen over de in de binnenwateren levenden Copepoden I 

 onzer Nederl. fauna. Bedroeg het aantal voor ons land bekende vrij 

 levende Copepoden bij het begin van zijn onderzoek 9, t. w. 7 Cyclopiden, 

 1 Calanide en 1 Harpacticide, thans was dit gestegen tot resp. 14, 5 en 5. 

 Spreker was van meening, dat het aantal Calaniden waarschijnlijk geen 

 vermeerdering zou ondergaan bij voortgezette navorschingen, maar dat 

 daarentegen stellig nog enkele Cyclops- en Harpacticiden-soorten aan de 

 nu reeds ontdekte toegevoegd zouden kunnen worden. 



De Heer Sluiter vertoont een exemplaar van Rhombus laevis, dat 

 hij aan de welwillendheid van den heer Bottemanne verschuldigd is. Dit 

 exemplaar heeft de merkwaardigheid, dat de rugvin in de anaalvin door- 

 loopt, alsof er geen staart aanwezig was. Daarnaast komt echter uit de 

 donkere zijde van het dier, op eenigen afstand vóór den achterrand, de 

 staart zelfstandig te voorschijn. 



