WETENSCHAPPELIJKE VERGADERING. 



Amsterdam. Aquarium-Gebouw van het K. Z. Genootschap ))Natura 

 Artis Magistra". 31 Maart 1906. 's Avonds halfacht uur. 



Aanwezig : de HH. J. Th. Oudemans, Kerbert, de Beaufort, Dekhuyzen, 

 Mej. de Rooy, de HH. Lodewrjks, van Burkom, Tesch, Bottemanne, 

 Bolsius, Boeke, Muskens en Versluys. 



Bij afwezigheid van den Voorzitter, Vice- Voorzitter en Secretaris wordt 

 de Vergadering geleid door den Hr. Oudemans, terwijl de Hr. Versluys 

 zich met het Secretariaat belast. 



üe Heer Dekhuyzen doet eenige mededeelingen over de resultaten, 

 welke uit de verwerking van de op de Zuiderzee-Expeditie verzamelde 

 gegevens, reeds zijn voortgekomen. Hij behandelde dit onderwerp reeds 

 in een voordracht gehouden in de Vergadering van Zaterdag 11 November 

 1905 van het Genootschap ter bevordering der Natuur-, Genees- en 

 Heelkunde, te Amsterdam, waarvan een uitvoerig verslag in het Nederl. 

 Tijdschrift voor Geneeskunde (Eerste Helft, 1906, N". 1'2) verschenen is. 

 Spreker meent naar dit verslag te mogen verwijzen. 



Mejuffrouw de Rooy zegt daarna het volgende- 

 Naar aanleiding van het in een vorige vergadering door Prof. Hubrecht 

 gesprokene over de ontwikkeling van pericard en hart bij Tarsius spec- 

 trum, wensch ik in 't kort mede te deelen hoe datzelfde proces zich voor- 

 doet bij Magalohatrachus maximus. Het pericardium bij Tarsius ontstaat 

 als een onparige uitstulping van de primaire darm holte, vooraan onder 

 de kopplooi. Een zoodanig ontstaan is bij Megalobatrachus niet waarge- 

 nomen, üe darmwand bestaat hier op een overeenkomstige plaats uit 

 vast aaneengesloten cylindercellen, die geen spoor vertoonen van een 

 successieve afsnoering van stukjes primaire darmholte. De primitieve 

 pericardholte ontstaat gepaard in de 2 ventrale uiteinden van het 

 mesoderm, die zich onder de darm nog niet vereenigd hebben. In de 

 ruimte, die deze 2 uiteinden van het mesoderm tusschen zich openlaten 

 treft men nu een celhoopje aan. Dit bestaat uit eenige vrij groote ronde 

 of ovale cellen, ieder met 1 kern en vol met dooierplaatjes. Ze hebben 

 zich bij 2 of 3 aaneengevoegd tot kleinere groepjes. Deze cellen nu 

 gelijken volkomen op de naastbijzijnde mesodermcellen. Ze hebben niets 

 van de vlak boven hen liggende entodermcellen. Deze zijn n.1. hoog 

 cylindrisch, liggen vlak tegen elkaar en vormen naar buiten een scherpe, 

 rechte contour. Het mesoderm echter en wel de splanchnopleura vertoont 

 vele ronde uitbochtingen, waarvan enkele precies gelijken op reeds uit- 



