XXI 



spierbundels in het middengedeelte der vin bij Carinaria, pbylogenetiscb, 

 tot nog toe niet verklaard worden, maar moeten, volgens Spr., als over- 

 blijfselen van voetspieren worden opgevat, waarvoor én hunne richting, 

 én hunne zelfstandigheid ten opzichte van de eigenlijke vin musculatuur 

 pleiten. Het pbylogenetiscb pi-oces van het achterwaartsch zich uitbreiden 

 van de vin heeft hier dus, bij Carinaria, een middenstadium bereikt, 

 terwijl de laatste phase bij Firoloida wordt gevonden. 



De Heer Versluys laat 2 nieuwe Alcyonaria uit de Siboga- 

 coUectie zien. 



I. De eene vorm is een ± 6 c M. hooge, solitaire polyp. Bij de groots 

 beteekenis, welke de kolonievorming bij de Alcyonaria bezit, zijn dergelijke 

 solitaire vormen belangrijk als representanten van een primitiven 

 begintoestand, als vormen bij welke de knopvorming nog ontbreekt. 

 Men vereenigt de bekende solitaire vormen in eene familie, de Ilaimé/dae, 

 welke men wel als Protalcyonacea tegenover de kolonievormende Alcy- 

 onaria of Synalcyonacea plaatst (Hickson, Bourne). De tot nu toe be- 

 kende Haimeiden (Haimeia, Hartea, Monoxenia) zijn kleine vormen. 

 Het is mogelijk, dat enkele of misschien zelfs al deze vormen jonge polypen 

 representeei'en, beginstadien van latere kolonies, zooals Hickson, Lacaze- 

 Duthiers en Bourne reeds opgemerkt hebben. De nieuwe vorm uit de 

 Siboga-collectie is de grootste Alcyonarier- polyp, die mij bekend is. En 

 dus is het in dit geval weinig aannemelijk, dat wij met een jonge polyp 

 te doen hebben. Wel laat zich de mogelijkheid niet uitsluiten dat de 

 enkele buitgemaakte polyp door toevallige omstandigheden in het vormen 

 van stolonen en knoppen verhinderd is geworden, maar het waarschijn- 

 lijkste is het toch, dat wij hier een groote vertegenwoordiger der solitaire 

 Alcyonaria voor ons hebben, dat dus de Protalcyonacea werkelijk bestaan. 

 De polyp is een typische Alcyonarierpolyp en vertoont uitwendig geen 

 primitive kenmerken. Bij de beoordeeling van de verwantschap en het 

 primitive karakter van deze reuzen Haimeide moet men in het oog 

 houden, dat een secundair verlies der eigenschap, door knopvorming 

 kolonies te kunnen vormen, niet onmogelijk geacht kan worden en dus 

 zulk een solitaire polypenvorm niet persé een uiterst primitive vorm 

 behoeft te zijn. 



II. De tweede vorm is een kleine, teere, witte Alcyonarier, vermoedelijk 

 met Tubipora of Telesto nauwer verwant, Avelke door regelmatige knop- 

 vorming kleine, zich boven den grond verheffende, vertakte kolonies 

 vormt. Deze kolonies vertoonen een buitengewone gelijkenis met vormen 

 van het geslacht Ctadochonus M'c Coy, een fossiel koraalgeslacht uit het 

 Carboon. De overeenkomst is zoo groot, dat bij fossilisatie de Siboga- 

 vorm ongetwijfeld als een typische Cladochonus beschouwd zou worden. 

 Dit genus behoort tot de familie Auloporidae, uitsluitend palaeozoisch, 

 waarvan de verwantschap tot heden nog onzeker schijnt te zijn. Mocht 

 een nader onderzoek van het genus Cladochonus de nauwe verwantschap 

 met de nieuwe Siboga-vorm bevestigen, dan zouden wij door het vinden 

 van een levenden representant der Auloposidae weder eenige palaeo- 

 zoische geslachten van koralen, wier verwantschap tot heden twijfelachtig 

 was, hun juiste plaats onder de Alcyonaria kunnen aanwijzen. 



