XXXIII 



Monomanie hij een slak? In de zaal voor Natuurlijke Historie der 

 Hoogere Burgerschool met 5-jarigen cursus te Arnhem staan op een tafel 

 een aquarium en een terrarium. Beide zijn gedekt door een glasruit. In 

 het terrarium bevinden zich, behalve allerlei andere dieren verscheidene 

 slakken, en onder deze laatste vele bonte aardslakken {Limax variegatus). 

 Eiken morgen bevindt zich een dezer slakken, en wel steeds hetzelfde 

 individu! onder de glasplaat van het aquarium, steeds in dezelfde hoek. 

 Hoe het dier uit het overal goed gesloten terrarium ontsnapt, is een raadsel. 

 Onverklaarbaar is ook, waarom de slak wegkruipt, daar in het terrarium 

 water en voedsel (bladeren) aanwezig zija en in het aquarium niets te 

 halen valt '). 



Helix pomatia te Arnhem. Een mijner leerlingen bracht mij een aan 

 den Eijnkant (sonderjangs") gevonden wijngaardslak. Dit exemplaar is 

 dus zeer waarschijnlijk tijdens de groote slagregens in de maanden April 

 en Mei in de streek der Duitsche wijnbergen in den Rijn gespoeld ge- 

 worden en levend te Arnhem aangekomen, vermoedelijk omdat het zich 

 kon vasthechten aan een drijvende tak. Even als zoovele planten is dit 

 exemplaar dus een saankomeling langs de rivieren". 



De Heer Loiuan demonstreert een binoculaire loupe bij Ophthalmologen 

 en Dermatologen in gebruik en beveelt deze aan voor de waarneming 

 van kleine bewegelijke voorwerpen. 



De Heer J. F. van Beininelen deelt mede, dat hij door een vraag naar 

 absolute kenmerken ter onderscheiding van haas en konijn er toe ge- 

 komen is, de schedels dier beide Leporiden vergelijkend te onderzoeken, 

 en daarbij getroffen is door het feit, dat de voornaamste verschillen in 

 verband blijken te staan met de levenswijze. Bij de haas is alles inge- 

 richt op ruimte en lichtheid, zooals dat bij een weerloos dier, dat ge- 

 heel is aangewezen op de scherpte zijner zintuigen en de snelheid van 

 zijn loop begrijpelijk is, bij 't konijn maken de overeenkomstige schedel- 

 gedeelten den indruk van secundair saamgeknepen te zijn, om den schedel 

 tegelijk smaller en steviger te maken, dus meer geschikt voor een 

 gravende en knagende levenswijze, 't Duidelijkst ziet men die verschillen 

 bij de uit- en inwendige neusgaten en de oogkassen, die bij de haas 

 veel ruimer zijn, zoodat ook de breedte van neus- en voorhoofdsbeenderen 

 grooter is. Evenzoo zijn de foramina incisiva bij de haas wijder dan bij 

 't konijn, en de beenbrug tusschen deze openingen en de choanen, die 

 het beenig gehemelte vertegenwoordigt, is bij de haas breeder in dwarse, 

 maar daarentegen korter in overlangsche richting in vergelijking met 

 het konijnen-gehemelte. Verder vormt het jukbeen bij haas en konijn 

 beide een uitsteekseltje aan zijn aboraal einde, dat achterwaarts aan het 

 slaapbeenuitsteeksel voorbij reikt, maar bij 't konijn is dit veel grooter 

 dan bij de haas. Waar nu haas en konijn zulke naverwante dieren zijn 

 [al wordt ook het bestaan van den bastaardvorm (L. Darwiniï) tegen- 



1) De Heer Oademans zendt nog de volgende aanteekening van een soortgelijk geval: 

 .At the Brighton Aquarium we had an octopus, which used regularly every night to 

 quit its tank, and make its way along the wail, to another tank at some distance from 

 it, in which were some young lump-fishes. Day after day, one of these was missing, 

 until, at last, the marauder was discovered. Many days elapsed, however, before he was 

 detected, for after helping himpself to, and devouring a young lumpsucker, he demurely 

 returned before daylight to his own quarters". (See Sea-Fables Explained, London, IS83 

 p. 56). 



