XXXIV 



zekerheid te kunnen zeggen, dat de viscb, waarop de Penella is aange- 

 troffen, een exemplaar zal geweest zijn van Tetrapturus mdicus. 



De Heer Docters van Leeuiren geelt een verslag van zijn waar- 

 nemingen over de paring van Salamandra maculosa gedurende den 

 zomer van 1906 in het physiologisch laboratorium te Utrecht. Terwijl de 

 opname der spermatophoren bij Tritonen door Zeiler in 1890 uitvoerig 

 beschreven is, was er feitelijk omtrent dit verschijnsel bij Salamandra 

 maculosa niets zekers bekend. Spr. nu zag, dat in zijn terrarium de 

 paring 's avonds plaats had en op het land, in tegenstelling met hetgeen 

 andere waarnemers opgeven; daarbij krui23t het mannetje onder het 

 wijfje en slaat snel zijn voorpooten om die van laatstgenoemde. Het 

 mannetje zet dan een spermatophoor af en slaat daarna het achterlijf 

 ongeveer 90° op zij, zoodat het wijfje met de cloaca-mond juist op de 

 plek komt, waar de spermatophoor zich bevindt ; deze wordt opgenomen 

 en de dieren laten elkaar weer los. De spermatophoren hebben ongeveer 

 de vorm van een driezijdige pyramide, met de punt naar boven gericht; 

 zij bestaan uit een doorzichtige gelei en zijn geheel gevuld met spermatozoën. 

 De paring gebeurt in de maanden Juli tot September; daardoor is het 

 begrijpelijk dat Granroos (1896) in Juli reeds bevruchte eieren waarnam, 

 terwijl Zeiler (1890) in September de receptacula seminis van het wijfje 

 nog vol levende spermatozoën vond. 



De Heer Weber vertoont eenige vertegenwoordigers van het merk- 

 waardige visschengeslacht Melanotaenia van Nieuw-Guinea en knoopt 

 daaraan eene uitvoerige bespreking vast over de fauna van dit eiland. 

 Spreker begint met er op te wijzen, dat zoetwater-visschen een uitstekend 

 hulpmiddel opleveren voor de beantwoording van zoögeographische vragen, 

 mits men daarbij met de noodige omzichtigheid te werk ga, aangezien 

 er vormen onder voorkomen, die tevens in brak-, desnoods ook in zee- 

 water kunnen leven. Helaas liet tot voor korten tijd onze kennis omtrent 

 de zoetwater-visschen van Nieuw-Guinea nog veel te wenschen over. Door 

 de Ned. Nieuw-Guinea expeditie van 1903, onder leiding van Prof. Wich- 

 raann, echter werd een uitgebreide verzameling visschen uit verschillende 

 meren en talrijke rivieren en beekjes medegebracht, die een goed inzicht 

 geeft in den aard der zoetwater- fauna van het Noorden van dit eiland, 

 terwijl op de expeditie van het Kon. Aardrijkskundig Genootschap naar 

 Zuid-Nieuw-Guinea door den medicus dr. J. W. E. Koch in het brakke 

 water van den mond der Merauke-rivier eveneens een aantal visschen 

 werden verzameld. Zóó is het aantal tot nu toe van Nieuw Guinea be- 

 kend geworden vischsoorten tot 90 geklommen, waarvan evenwel slechts 

 ongeveer 31 soorten uitsluitend in zoetwater worden aangetroffen. Evenals 

 op de eilanden in het oostelijk deel van den Maleischen Archipel heeft in 

 Nieuw-Guinea de immigratie van uit zee of het brakke water een buiten- 

 gewoon groote rol gespeeld bij de bevolking zijner rivieren. Ten opzichte 

 van de visschen evenwel, die karakteristiek voor de zoete wateren van 

 dit eiland zijn, blijkt: 



Ie, dat zij voor één deel behooren tot genera, die men buitendien 

 slechts van Australië kent (Pseudomugü, Rhombatractus, Melanotaenia, 

 Eumeda); 



2e, voor een ander deel tot genera, die ten nauwste verwant zijn aan 

 uitsluitend australische geslachten. Zoo is Lambertia nauw verwant met 

 Eumeda, Glossolepis met Rhombatractus, terwijl 3 nieuwe Apogon- 

 soorten zich aansluiten bij australische. Eindelijk vormen de van Nieuw- 



