XXXIX 



met veel bindvveefsel, wellicht ook fibrillair-kraakbeen gevuld; evenals 

 bij de Mosasauria strekt een enkele dunne verticale beenplaat zich aan 

 de binnenzijde van de onderkaak over de bnigingsplaats heen naar voren 

 uit en verhindert bij Varanus een doorbuigen van de kaak in verticale 

 richting. Ik noem geen namen van beenderen, daar hierin ten opzichte 

 der onderkaak nog groote verwarring heerscht en ik daarbij langer zou 

 moeten stilstaan. 



De doorbuiging is aan een in glycerine opgeweekten onderkaak van 

 een gedurende langeren tijd droog bewaard kopskelet van Varanus 

 salvator zeer duidelijk. Professor Sluiter deelde aan spreker mede, dat 

 hem voor eenige jaren aan een verschen kop van Varanus salvator de 

 doorbuiging van den onderkaak ook was opgevallen. Dr. Kerbert was 

 zoo vriendelijk, spreker in staat te stellen in den tuin van het Kon. 

 Zoologisch Genootschap een levenden Varanus te voederen. Het bleek 

 daarbij heel moeilijk goede waarnemingen te doen; maar toch kon bij 

 het voeren met niet te kleine visschen eene verbreeding van de onder- 

 kaak in zijn midden geconstateerd worden, waarbij de onderkaken dan 

 duidelijk zijdelings van de bovenkaken uitstaken. De visch lag dan tus- 

 schen de beide onderkaken op den bodem der mondholte. Het voedsel 

 der Mosasauria zal wel in hoofdzaak uit visschen bestaan hebben, die op 

 eenzelfde wijze in hun geheel werden ingeslikt, als Varanus dit doet. 

 Wij zien hoe van eene hoogst eigenaardige specialisatie der Mosasauria, 

 welke ook de Aigialosauridae reeds vertoonen, de kiem bij de Varanidae 

 aanwezig is. Dit is een reden te meer om aan te nemen, dat de stam- 

 vormen der Mosasauria zeer nauw met de Varanidae verwant waren. 

 Juist het optreden van zulke hoogst bijzondere aanpassingen, als hier 

 het doorbuigen van de onderkaak, wijst ons den weg bij het zoeken 

 naar de verwantschap der diervormen met elkander. 



