gift schonk van /"25; een aardig bewijs van waardeering van het streven 

 onzer Vereeniging, die zooveel zij kan tracht de belangen van de beoefe- 

 naars der Natuurlijke Historie te bevorderen, en een voorbeeld, dat 

 wij hopen bij velen navolging vinden zal. Van hen, die ons door den 

 dood ontvielen, moet ik inzonderheid twee personen herdenken, die 

 meermalen een werkzaam aandeel namen aan onze Vergaderingen en 

 ieder op hunne wijze de belangen der Ned. Dierk. Vereeniging hebben 

 behartigd, te weten : de Heeren Bottemanne en de Stoppelaar. Casparus 

 Josephus Bottemanne, die reeds op twaalfjarigen leeftijd de zee koos als 

 terrein van zijn levenswerkzaamheid, heeft, toen hij als gezagvoei'der schip- 

 breuk leed op de kust van IJsland en daar in aanraking kwam met 

 Amerikanen, die er een station voor de walvischvangst gevestigd hadden, 

 getracht ook in ons land weder belangstelling te wekken voor die tak 

 van visscherij, die in vroegere jaren zulk een rijke bron van weVaart is 

 geweest voor velen. Hoewel hij er in slaagde een maatschappij voor bo- 

 vengenoemd doel op te richten, hebben zijn ernstige pogingen toch niet 

 aan de verwachting beantwoord; maar dat hij daarbij de wetenschappe- 

 lijke zijde van de walvischvaart niet uit het oog verloor, dat bewijst 

 menig belangwekkend voorwerp, door hem in die dagen aan het R. 

 Museum van Nat. Historie geschonken. Toen hij later Hoofdopziener was 

 geworden van de visscherijen op de Schelde en Zoeuwsche stroomen 

 had hij herhaaldelijk gelegenheid het een of ander voorwerp, op onze 

 inlandsche fauna betrekking hebbende, op de vergaderingen ter tafel 

 te brengen. In 1883 werd bij in het Bestuur onzer vereeniging opgeno- 

 men en heeft in zijn kwaliteit van penningmeester gedurende verschei- 

 dene jaren hare finantieele belangen behartigd. 



Van geheel andere beteekenis, maar daarom niet minder belangrijk 

 voor onze Vereeniging, was de persoon van Frans de Stoppelaai', 

 het bekende lid van de Firma E. J. Brill, die van den aanvang af de 

 uitgave van ons Tijdschrift heeft bezorgd. De uitgever toch vervult voor 

 ons, natuurhistorici, dezelfde gewichtige diensten, die de baker verricht 

 voor het pasgeboren raenschenkind ; hij zorgt dat onze dikwijls met veel 

 moeite gebaarde pennevrucht behoorlijk in de kleeren gestoken wordt, 

 opdat het in een passend gewaad onder de oogen van het publiek ver- 

 schijnt. Maar ook op ander gebied deed men nimmer te vergeefs een be- 

 roep op de Stoppelaar's hulp; zoo verleende hij aan ons Bestuur zijn 

 krachtige steun bij de organisatie van het 3e Internationale Congres 

 voor Zoölogie, in 189.5 te Leiden gehouden, en nam aan de bemoeingen 

 van meer dan een der Comité's een werkzaam aandeel. De namen van 

 deze beide leden zullen bij onze Vereeniging nog lang in dankbare herin- 

 nering blijven. 



In het Bestuur onzer Vereeniging kwamen in het afgeloopen jaar geen 

 veranderingen voor, aangezien de HH. Jentink en Horst, die in 1906 

 aan de beurt van aftreden waren, door uwe Vergadering als bestuurs- 

 leden werden herkozen. Van het Tijdschrift verschenen in den loop van 

 1906 aflevering 1 en 2 van dl. X (2e Ser.), waarop eerst in dit jaar de 

 3e aflevering is gevolgd; in laatstgenoemde verscheen het tweede ge- 

 deelte van de verhandeling van den Heer vanBreemen over deNederlandsche 

 Copepoden, namelijk die van 5)het zoete water", voorzien van uitvoerige 

 bestemmingstabellen, voorzeker een belangrijke bijdrage tot de kennis der 

 Evertebraten-fauna van ons land, die in een lang gevoelde behoefte voor- 

 ziet. Üe nieuwe uitgave van den Catalogus onzer Bibliotheek, waartoe in 

 het vorige jaar besloten werd, kwam gelukkig enkele weken geleden tot 

 stand en een exemplaar daarvan zal door u allen ontvangen zijn ; wie 



