45 



dat het een uit 't noorden komenden vogel gold, maar meting be- 

 wees dat het een S. o. leucorJioa is. De vleugel is 102 mm. lang, 

 voor een jong (ƒ, 't geen de vogel is, normaal gemiddeld; de 

 kleur, vooral der bovendeelen, donker, de band op den staart breed. 

 De eigenaar, de Heer H. J. N. Beckers, heeft my het exemplaar 

 goedgunstig afgestaan waarvoor ik ZEd. ook hier ter plaatse nog- 

 maals myn vriendelijken dank betuig (S.). 



Gecinus viridis viridis (L.) — Groene Specht. 6 December werd 

 bg Roermond (L.) een 9 geschoten, merkwaardig door den eigen- 

 aardig vergroeiden ondersnavel. Die is geheel krom en op zij 

 gegroeid. De vogel was niet vermagerd en de krop zat vol zwarte 

 mieren (Hens). 



Ik heb dezen vogel van den Heer Hens ter bezichtiging ont- 

 vangen en de snavelvergroeiing herinnerde mg aan de afbeelding 

 van een dergelijke monstrositeit door R. Berge (Orn. Monatsschr. 

 1898, p. 122). Ook bij dit voorwerp was, naar de schrijver mede- 

 deelde, van vermagering niets te bemerken. Daar deze grondspecht 

 voor zijne voedselopname hoofdzakelijk op de tong is aangewezen, 

 en deze in geen van beide gevallen vergroeid of abnormaal was, 

 behoeft de goede lichamelijke conditie waarin de twee vogels, 

 niettegenstaande hun vergroeide snavels, verkeerden, niet te ver- 

 wonderen (S.). 



Dendrocopus medius medius (L.) — Middelste bonte Specht. 

 Van een onderwyzer te Wageningen ontving ik ter determineering 

 eene kleine eiercollectie, welke hij van een vriend te Amerongen 

 (Utr.) ten geschenke had gekregen. 



In die collectie bevonden zich 2 spechteieren die direct bijzon- 

 der mijne aandacht trokken. Na meting, werd ik in mijn ver- 

 moeden versterkt dat ik te doen had met eieren van D. medius, 

 een vermoeden dat bij mij nog sterker werd toen ik de 2 eieren 

 met 12 diverse stukken uit Duitschland kon vergelijken. 



Aan Dr. Rey ter beoordeeling gezonden, luidt diens determinatie, 

 zonder eenig voorbehoud : Picus medius L. 



