148 



Aan de meer naar achteren gelegen segmenten begint zich het 

 dorsale gedeelte van het voetje, met het tongetje, meer en meer 

 te ontwikkelen, zoodat het ten slotte een verlengd bladvormig 

 aanhangsel wordt, dat, zooals de Saint-Joseph terecht opmerkt, 

 de indruk maakt van de dorsale cirrus eener Phyllodocide ; tegelyk 

 wordt de cirrus meer en meer naar de punt van het tongetje ver- 

 schoven, zoodat zij tenslotte een heel eind daar voorby uitsteekt 

 (fig. 3). Langs de benedenrand van dit verlengde tongetje nam ik 

 steeds een rij van donker gekleurde klieren waar; bij jonge exem- 

 plaren vormen ze soms een in 't oog loopende breede bruine zoom, 

 maar bij oudere zijn ze minder opvallend. Tegelijk met de groote 

 ontwikkeling van het dorsale tongetje neemt de bovenste lob van 

 de voorlip der dorsale riem meer en meer in lengte af. De anaal- 

 cirri zijn meestal zeer lang en strekken zich, teruggeslagen, over 

 10 tot 12 segmenten uit, bij een jong exemplaar zelfs over de 

 16 laatste segmenten. 



Deze A^ereis-soort werd 't eerst gevonden door Leückart b^ 

 Helgoland en Cuxhaven ; by eerstgenoemd eiland was zij, volgens 

 hem, vrij zeldzaam, terwijl zy bij Cuxhaven veelvuldig voorkwam. 

 Sedert schijnt zij enkel door dr. Metzger bij Norderney te zijn 

 teruggevonden '), althans in Michaelsen's Polychaeten fauna der 

 deutschen Meere -) wordt zij niet vermeld in de Tabelle der 

 untersuchten Polychaeten en alleen Helgoland als vindplaats ge- 

 noemd op gezag van Leückart. Ik meen evenwel te hebben kunnen 

 aantoonen, dat N. Perrieri, door de Saint-Joseph aan de fransche 

 kust (Yillerville bij Trouville) aangetroffen en die slechts in een 

 enkel ondergeschikt punt (tandjes der kaken) van N. succinea af- 

 wijkt, tot dezelfde soort moet gerekend worden. Indien dit ver- 

 moeden blykt juist te zijn, zou daardoor het verspreidingsgebied 

 dezer soort veel grooter worden en in alle geval geloof ik, dat zij 

 later wel meer zal gevonden worden. Merkwaardig blijft evenwel 

 haar veelvuldig voorkomen in de Zuiderzee, zelfs op plaatsen, waar 



1) Ehlers, loc. cit. p. 572. 



2) Wissensch. Untorsuchungen der Kommisslon z. Wissensch. Unters. d. deutsch. Meere, 

 Neue Tülge, Bd. 2, 1897, 



