150 



tegen de voelers slechts één centraal bloedvat bezitten. Vermoedelgk 

 hebben wij dus hier te doen met een vertegenwoordiger van het 

 geslacht Strehlospio ^), dat in 1880 door Webster werd gebaseerd 

 op exemplaren eener Spionide, aangetroffen by New Jersey, die 

 zich kenmerkten „door het bezit van slechts één enkel paar 

 kieuwen aan het l^ borsteldragende segment ; door een rugkraag 

 aan het 2^ segment, door haakvormige borstels in de buikriem 

 van het voetje van af het S^ of 9^ segment". Ook in Engeland, in 

 de mond van de Thames, is in 1890 een vertegenwoordiger van 

 dit geslacht aangetroffen door Florence Buchanan ; want het genus 

 Hekaterobranchus ^) door haar opgesteld voor Spioniden van Sheppey, 

 is, zooals de schryfster zelve aan het eind van haar opstel vermoedt, 

 ■ zeer waarschijnlijk met Strehlospio identisch. ') 



Het langste exemplaar ,. .^ 



heeft een lengte van 7 

 m.m. De kop, die groote 

 overeenkomst vertoont 

 met die van Polydora, 

 heeft de koplob aan het 

 vooreinde afgerond, even- 

 als bij Str. [Hekaterobr. 

 shruhsoli), terwijl bij Str. 

 Benedicti deze is inge- 

 sneden ; slechts één paar 



oogen heb ik daaraan kunnen waarnemen. Of er aanhangels aan 

 het anaaleinde voorkomen kan ik niet zeggen, daar geen der exem- 

 plaren volledig is. De parapodiaal lamellen, die aan de voorste 

 segmenten eenigszins waaiervormig zijn — de dorsale grooter dan 



Fig. 1. Voorste gedeelte van Strehlospio Bekhtiyzeni, 



van terzijde gezien. 

 Fig. 2. Haakvormige borstel uit een ventrale bundel. 



1) Tot mijn leedwezen kon ik Webster's oorspronkelijke beschrijving in „Annelida 

 Chaetopoda of New Jersey" (32e Report of the New York State Museum, 1880) niet 

 raadplegen en moest mij tevreden stellen met de afbeeldingen en korte vermelding der- 

 zelfde soort {Streblospio Benedicti) in zijn Annelida chaetopoda from Provincetown and 

 WcUüeet (Annual report of the commissioner of fish and fisheries for 1881). 



2) Quarterly Journal of microscopieal Science, N. S. Vol. XXXI, 1890, p. 175, pis. 

 XXI en XXD. 



3) liet is bevreemdend dat Mc. Intosh in zijn British Spionidae (Ann. a. Mag. of 

 N. Hislory^ (S. 8) Vol. III, 1909, p. 150) van deze soort geen melding maakt. 



