XXVII 



De ook zeer sterk afgeplatte pitvisch (Callionymus lyra) echter heeft 

 wel sterk opgeplooide myotomen, maar deze plooiingen vinden uitsluitend 

 plaats evenwijdig met de lengteas, treffen hier echter zoowel de beide 

 pleurale als het ventrale en dorsale gedeelte. Hierdoor doet zich de 

 eigenaardigheid voor dat de grenslijnen der pleuraalstukken, van buiten 

 gezien, voor hot grootste gedeelte naar voren schijnen te loopen, tegen 

 den algemeenen regel in. 



Metingen der myotomen langs de krommingen leeren dat weliswaar 

 bij éénzelfde visch de lengte naar achteren afneemt, dat echter deze af- 

 name naar verhouding veel geringer is dan de afname in de overeenkomstige 

 hoogte van het lichaam, doordat de staartmyotomen sterker zijn opgeplooid. 

 Denken we ons al de myotomen evenwijdig geplaatst, dan zouden we 

 een zeer langgestrekte vischvorm verkrijgen, met slechts geringe afneming 

 der hoogte van het lichaam naar achteren. Daar dit ook de vorm is der 

 meeste vischlarven, hoe verschillend het lichaam der volwassen dieren 

 ook moge wezen, en bij deze larven dan ook de grenslijnen der myotomen 

 veel meer evenwijdig loopen, mogen we hieruit wellicht concludeeren, 

 dat een dergelijk langgestrekte vorm, met slechts gering verschil in 

 hoogte tusschen romp- en staartgedeelte, als de meest oorspronkelijke 

 vorm van het visschen-Iichaam moet worden beschouwd. 



De Heer §luiter laat bij de Vergadering een monstrueus foetus rond- 

 gaan, vermoedelijk afkomstig van Sus babirussa van Celebes. 



De Heer Horst doet eene mededeeling over ))de Wawo" van Am- 

 boina, door den Assist.-resident Schadee in Maart 1907, 3 dagen na volle 

 maan, verzameld en hem door tusschenkomst van ons medelid Dr. van 

 Kampen ter hand gesteld. Hij herinnert daarbij aan zijne bijdrage in 

 het Ruraphius-gedenkboek over deze zelfde wormen, die echter afkomstig 

 waren van Banda, waar zij met den naam ))Oele" bestempeld worden. 

 Meende Sprk. toen dat von Martens de eerste geweest was, die na Rum- 

 phius weder de aandacht heeft gevestigd op deze periodiek verschijnende 

 wormen, het is hem sedert dien gebleken, dat deze eer toekomt aan 

 onzen landgenoot Van Hoëvell, die in zijn ))Ambon en de Oeliassers" er 

 uitvoerig melding van maakt en in de later daarop verschenen » Errata 

 en aanvullingen" zelfs wijst op de overeenkomst met de »Palolo" der 

 Stille Zuid-zee. Evenals de ))oele" van Banda bestaat de Wawo voor 

 ongeveer 80°/^ uit geslachtsrijpe exemplaren van Lijsidice oele ; daar- 

 naast komen evenwel verscheidene andere Euniciden voor, zooals Eun. 

 antennata e. a.. Een paar Eunice-species zijn echter slechts door brok- 

 stukken van het lichaam vertegenwoordigd, zoodat het nog niet mogelijk 

 was de juiste soort vast te stellen; in verband hiermede herinnert spr. 

 aan Eu7%. viridis (de Zuidzee-palolo), Eun. fucata (de Atlantische pa- 

 loio) en Ceratocephale osawai (de Japansche palolo), waarvan bij nade- 

 ring der geslachtsrijpheid ook slechts brokstukken van het lichaam aan 

 de oppervlakte van het water verschijnen. 



Voorts komt nog een Lumbriconereis-sp. en een Nereis-sp. voor in 

 ide Wawo", allen tot berstens toe gevuld met geslachtsprodukten. 



Spr, staat daarna nog stil bij het periodieke verschijnen dezer wormen 

 en oppert het vermoeden, dat misschien het springtij, dat omstreeks 

 Maart en September in deze streek voorkomt, kort na volle en nieuwe 

 maan, hierbij invloed uitoefent. 



De Heer Dekhuyzen deelde mede: dat hem bij de bewerking van 



