» 



XLV 



De Heer Rcdeke vertoont een foetus van Phocaena, in het Zoölogisch 

 Station in een zwanger exemplaar aangetroffen en wijst op eenige eigen- 

 aardigheden in de placentatie en de bouw van het jong. 



De Heer van Oort bracht ter tafel 2 onlangs in Nederland geschoten 

 voorwerpen van Megalestris skua (Brünnich), beide nabij Texel bemach- 

 tigd, een 9 ^ December 1908 op de Razende Bol en een cf 12 Maart 

 i9ÜÜ bij de Eendracht in het Noorden van Texel. Hoewel Temminck 

 reeds in 1815 deze jagersoort als in Nederland voorkomende vermeld 

 heeft, is er toch in geen enkele verzameling van inlandsche vogels een 

 voorwerp te vinden, alleen bevindt zich in 's Rijks Museum van Natuur- 

 lijke Historie te Leiden het skelet van een voorwerp, dat 25 October 1856 

 dood op de Hollandsche kust gevonden werd. Deze beide exemplaren zijn 

 derhalve een zeer belangrijke aanwinst voor de collectie der Nederlandsche 

 vogels. In aanmei'king genomen het zeer beperkte broedgebied van dezen 

 vogel en de vervolgingen, waaraan bij, overal waar hij voorkomt, is bloot- 

 gesteld, is de vrees, die eenige ornithologen koesteren, namelijk dat hij 

 in betrekkelijk korten tijd hetzelfde lot zal ondergaan als de groote alk, 

 niet van allen grond ontbloot. De plaatsen in Europa, waar deze soort 

 thans nog met zekerheid broedend aangetroffen wordt, zijn de Shetlandsche 

 Eilanden, de Fiiröer en Ysland; op de beide eerstgenoemde eilandgroepen 

 komt zij in zeer gering aantal voor, doch wordt er gelukkiger wijze be- 

 schermd door het Engelsche Gouvernement; op Ysland leeft zij noch in 

 vrij aanzienlijk aantal. Vroeger heeft zij ook gebroed op de Orkney Eilan- 

 den, althans in het Leidsche Museum, en ook in het British Museum, 

 zijn eieren van deze localiteit aanwezig. Als twijfelachtige broedplaats 

 wordt verder de streek langs de Hudsonstraat in Noord-Amerika opge- 

 geven. 



De Heer de Beaufort doet eenige mammologische mededeelingen. De 

 eerste ook namens den heer Jos. Cremers te Rolduc, die zich in de 

 laatste jaren op de studie der inlandsche vleermuizen heeft toegelegd. 

 Het is hem daarbij gebleken, dat Myotis emarginatus E. Geoff, waarvan 

 het voorkomen in Nederland tot nu toe nog twijfelachtig was, in de 

 grotten van Zuid Liraburg algemeen wordt aangetroffen. 



In de tweede plaats wordt een exemplaar van Caelops frythii Blyth 

 gedemonstreerd, door den heer Bartels op Java verzameld. Dit is het 

 3de exemplaar dat van deze soort en tevens ook van dit geslacht be- 

 kend is geworden; van de beide anderen bevindt zich de type uit Ben- 

 galen in het museum te Calcutta en het tweede, door Bernstein op Java 

 verzameld, in het museum te Leiden. 



In de derde plaats wordt aan de hand van 3 huiden en skeletten 

 van Zaglossus (Proëchidna), die het Kon. Gen. «Natura Artis Magistra" 

 onlangs van den heer J. C. Baggelaar uit Fak-fak ontving, een korte 

 beschouwing over dit genus gehouden en over de soorten, die in dit 

 genus door Peters en Doria, Dubois, Rothschild en Oldtield Thomas zijn 

 opgesteld. 



Uit het nauwkeurig onderzoek van Toldt over de vorm en de struk- 

 tuur der haren en stekels blijkt dat deze soorten slechts een twijfelachtige 

 waarde hebben en grootendeels slechts als ondersoorten kunnen worden 

 beschouwd. De drie uit Fak-fak afkomstige exemplaren behooren zonder 

 twijfel tot Zaglossus bruynii nlgroaculeala Roth, een vorm die naar een 

 exemplaar, van het Charles Louis gebergte afkomstig, is beschreven. 



