XLVII 



diepzeevisch in de Noordzee. Men kent hem van de Zuid-west-kust van 

 Ierland (457 M.), van den golf van Gascogne (400 — 700 M.), voorts van 

 Madeira, uit de Middellandsche Zee, van Pernambuco, Oost-Afrika, Ara- 

 bische Zee (1315 M.!), golf van Bengalen, Andaman Zee, Indische Ar- 

 chipel (521 — 694 M. Siboga-Espeditio) en de Sandwich-Eilanden. Opmer- 

 kelijk is de wijde verspreiding en de hooge bathymetrische energie 

 (78—1315 M.). 



2. Macrorhamphosiis Schoteli n. sp. 



Een nieuwe soort van dit onder den naam van Centriscus beter bekende 

 geslacht. Zij werd door den Heer C. J. Schotel, machinist bij den Kon. 

 HoUandsche Loyd, van trawlers verkregen tusschen Bahia en Montevideo 

 en is het naast verwant aan M. humerosus Richardson, waarvan slechts 

 één exemplaar uit de Zuid-Australische Zee bekend is. De nieuwe soort 

 zal binnenkort in het tijdschrift der Vereeniging beschreven worden. 



3. Flatyrhina Schönleini Muller u. Henle. 



Eveneens door de vriendelijkheid van den Heer F. P. Vermeulen 

 mocht spreker eenige exemplaren van den bovengenoeraden rog ontvan- 

 gen, die door genoemden Heer met een Nederlandschen Stoomt rawler 

 bij de Baie du Levrier aan de kust van Mauretanië gevangen werden. 

 Het origineele exemplaar van dezen rog was van ))Indië" bekend ; hij 

 werd later aan de kust van Coromandel teruggevonden, maar blijkt 

 ook aan de kust van West- Afrika voortekomen. Hij wordt ook door 

 Gruvel opgegeven van bovengenoemde kust van Mauretanië. De veronder- 

 stelling, dat hij elektrische eigenschappen zou bezitten, kon door een 

 anatomisch onderzoek niet bevestigd worden, er bleek geen elektrisch 

 orgaan te bestaan. 



De Heer Tesch deelt mede, dat voor zoover zijne overige bezigheden 

 het toelaten , eene bewerking van de decapode Crustaceën , door de 

 „Wodan" in de Noordzee verzimeld, door hem is ter hand genomen. Hij 

 laat rondgaan een fraai volwassen 9 van Nika edulis Risso, dat in 

 Januari van dit jaar bij het Engelsche lichtschip Smith Knoll, in het 

 Noorden van het Diepwaterkanaal, gevangen werd. Onder het oudere 

 materiaal bleken nog 9 jonge exemplaren van deze soort te zijn, die in 

 November 1904 ongeveer in het midden van het Diepwaterkanaal waren 

 gevonden. De Duitsche „Pommerania"-expeditie van 1872 vond alleen 

 enkele jonge exemplaren van hoogstens 16 m.m. 50 mijlen ten Noorden 

 van Vlieland, en verder bij Helgoland. In de eigenlijke Zuidelijke Noord- 

 zee was echter deze soort, voor zoover spr. bekend was, niet waarge- 

 nomen ; haar voorkomen is daarom merkwaardig, wijl zij met eenige 

 andere soorten, als Gehia deltura Leach, Callianassa siibterranea en 

 Pirimela denticulata Montagu, strikt tot de ten Z. van de Doggersbank 

 gelegen Noordzee beperkt is, en ten N. daarvan geheel ontbreekt. Dit 

 wijst op een immigratie langs het Engelsche kanaal, en spr. twijfelt dan 

 ook niet of bovengenoemde soorten zullen bij nauwkeurig onderzoek nog 

 blijken eveneens in de Zuidelijke Noordzee voor te komen, hoewel zij tot 

 nog toe alleen bij Yarmouth en langs de Duitsche kust gevonden zijn. 



