WETENSCIJAPPELIJKE VERGADERLNG. 



Amsterdam. Aquarium-Gebouw van bet K. Z. Genootschap ))Natura 

 Artis Magistra". '25 September 1909. 's Avonds balfacbt uur. 



Aanwezig: de HH. Kerbert, de Meijere, Loman, Hoek, Versluys, Slui- 

 ter, Ible, Hubrecht, Kruimel, Droogleever Fortuyn, Deisman, Arisz, 

 Swellengrebel, Sunier, Redeke, Weevers, L. F. de Beaufort, Arendsen 

 H.ein, Dammerman, Horst en de Dames de Rooy, Ihle — Landenberg, 

 Lens, Wijnboff, Isebree Moens en van Herwerden. 



Als gast: Dr. Jordan uit Tübingen. 



Bij afwezigheid van Prof. Weber wordt de leiding der Vergadering 

 waargenomen door den Eere- Voorzitter Dr. Hoek. 



De Voorzitter wenscht in de eerste plaats Mej. Isebree Moens geluk 

 met de haar te beurt gevallen onderscheiding. Vervolgens deelt de Secx-e- 

 taris mede, dat besloten is de feestelijke bijeenkomst ter herdenking van 

 Darwin te houden op Woensdag 24 November, dea avonds te 8 uur. 



Mejuffrouw WijnhofT, daarna het woord verkrijgende, spreekt over 

 het watervaatstelsel der Nemeriinen. 



Vóór bijna 25 jaar bracht het onderzoek van onzen landgenoot, Dr. A. 

 C. Oudemans aan het licht, dat ook bij Nemertinen een watervaatstelsel 

 niet ontbreekt. Bij alle vertegenwoordigers dier groep toch, welke hij 

 aan een onderzoek kon onderwerpen, was Oudemans in staat de aanwe- 

 zigheid van een watervaatstelsel aan te toonen. Het bleek hem,, dat dit 

 orgaansysteem bij de Nemertinen bestaat uit een parig stelsel van kanalen, 

 gelegen in de voordarmstreek, terwijl nooit eenige samenhang tusschen 

 linker en rechter nephridium kan worden waargenomen. Ieder nephri- 

 dium op zichzelf bestond volgens Oudemans uit een wijd kanaal, dat 

 parallel aan het laterale bloedvat verloopt, en door éen of meer uitvoer- 

 gangen met de buitenwereld communiceert. Naar de kant der bloedvaten 

 toe vertakt het overlangsche kanaal zich, of geeft zelve zijtakjes af, welke 

 steeds in naauw verband met het bloedvaatstelsel treden. Oudemans 

 meent waargenomen te hebben, dat in enkele gevallen eene open com- 

 municatie tusschen bloedvaatstelsel en watervaatstelsel bestaat. Slechts in 

 éen geval kon Oudemans geen watervaatstelsel aantoonen. Dit was bij 

 het geslacht Cephalotrix. Latere onderzoekers hebben het aantal ge- 

 slachten, waarbij nephridia voorkomen in deze groep, nog aanzienlijk 

 vermeerderd. 



In hoofdzaak hebben we onze kennis daaromtrent te danken aan Otto 

 Burger, die ons ook de fijnere bouw der nephridia heeft aan het licht 

 gebracht. De onderzoekingen van Burger bevestigen die van Oudemans, 



