LXX 



Een onderzoek van embryonen (bij Cinosternum, Chrysemys, Trionyx, 

 Chelone) leerde, dat ook hier geen opening kan gevonden worden. Integen- 

 deel het kanaal is korter naarmate het dier jonger is; eeist postembryonaal 

 bereikt het zijn grootsten omvang. De per. kan. worden niet gevormd 

 door anaalwaarts uitgroeien van den caeloomwand ; het lumen van het 

 kanaal vormt zich door losmaken van cellen op het penis- (clit.) weefsel. 

 Het zoo ontstane lumen bekleedt zich met een eenlagig epitheel, dat zich 

 aansluit aan het peritoneum. De Embryonen van Chelone, die volgroeid 

 geen kanalen bezit, vertoonden géén uitzakking en geen lumenvorraing, 

 de jongere zoomin als de oudere. 



Om de bovenstaande resultaten moet het begrip ahèommaa\-poriënYOOv 

 schildpadden vervangen worden door peritoneaal-uitzakkingen of zoo men 

 wil: blinde peritoneaal -kanalen. 



Bij ki'okodillen heeft men een doorboring van de peritoneaalkanalen vaker 

 en met meer zekerheid waargenomen. De embryonale ontwikkeling van 

 deze kanalen verloopt zooals bij de schildpadden. 



De aanvankelijk onderzochte exemplaren hadden alle blinde kanalen. 

 De veronderstelling was nu, dat eerst veel later een doorboring kon op- 

 treden, dat m.a. w. de door mij onderzochte individuen (tot 1.5 M.) en 

 alle van die auteurs, die een blind uiteinde opgaven, te jong waren. Een 

 onlangs in Artis gestorven manlijk exemplaar van Alligator sclerops was 

 grooter dan de tot nu toe onderzochte. Hier waren de kanalen inderdaad 

 open. Over de functie van deze kanalen bij de krokodillen kon vooralsnog 

 geen veronderstelling gemaakt worden. 



De Heer de Vries vertoont een schedel van een Tapir en wijst op 

 een merkwaardige uitbreiding van het slijmvlies der neusholte over het 

 voorhoofdsbeen. 



De Heer Loiuan spreekt over de verwantschap van het Arachniden- 

 geslacht Ilersüia, en vertoont exemplaren van dit geslacht, uit Java 

 afkomstig. Door zijn afwijkende eigenschappen weet men niet in welke 

 familie het behoort. Vooreerst is het de aanzienlijke lengte der spinte- 

 pels, die opvalt, zoodat oudere onderzoekers zelfs van ))staarten" spreken 

 konden. Dan zijn ook de pooten vreemd, daar men er eene extra- 

 geleding aan vindt, die bij de overige spinnen gemist wordt. En eindelijk 

 is ook de stand der oogen zoo weinig kenmerkend, dat men het genus 

 nu eens onder de Agelenidae, dan weer onder de Laterigradae, eindelijk 

 zelfs onder de Lycosidae vermeld vindt. Met het oog hierop onderzocht 

 spr. de Trichobothrien, regelmatig geplaatste bekerharen, die men op de 

 laatste pootgeledingen aantreft, en die door Dahl als nieuwe systema- 

 tische factor in het vuur zijn gebracht. Dat het gehoorwerktuigen zijn, 

 gelijk Dahl meent, gelooft spr. niet. Eerder schijnen het buitengewoon 

 fijne gevoelszintuigen. In elk geval houdt ook hij het voor systematisch 

 gewichtige deelen, en hunne typische verspreiding, waarover iets wordt 

 meegedeeld, wettigt de geïsoleerde plaats, die het Genus Hersilia in het 

 Sy.steem inneemt. 



üe heer Delsinan hield in het afgeloopen voorjaar en zomer zich 

 bezig met een onderzoek naar voortplanting en ontwikkeling 

 van de gewone mossel (Mylilus edulis). Niet groot is 't aantal der 

 onderzoekers, die zich hierop hebben toegelegd. Door eieren en sperma- 

 tozoen bijeen te brengen bracht Barrois 187i) het tot trochophora's. Vol- 



