Versi del Gagliuffi 371 



Illa qukletu placnit ; sed me movet acrius ìsta , 



Qiiam pulcra pictaru suspicio in tabula. 

 Quara. cara Herrainia est! quam suavis ridet! et o quam 



Blando ruricolas recreat alloquio ! 

 Multae , pace tua , Mossi claiissime , dicatn , 



Suat tibi nobilium divitiae artifìcum , 

 Divitiae egregiae , quas Tibris , Rhenus, et Arnus , 



Cumque Athesi adriacae Doridos unda dedit. 

 Ast ego , quem rerum delectat gratia simplex , 



Hac , fateor, stupui percitus Hermiaia. 



Ili 



pag. 172 

 Ad Joannem Carolum Nigrium. 



Quod raibi lucensis dono dal habere Minerva 

 Pulcrura oleum et liquida pulcrius ambrosia , 



Quodque aiunt quovis praeseQtius esse liquore 

 Si nimius turbet viscera nostra calor , 



Partior hoc tecum. Ni scilicet ipse valeres , 

 Hei mihi ! vix possem vivere salvus ego. 



IV 



pag. 173 



Traduzione italiana di un epigramma arabo sulla 

 nascita di un bambino destinato a regnare. 



Mentre vieni , o fanciullo , ai rai del giorno 

 Tu piangi , e tutto ride a te d'intorno. 



Sia tal tua vita , che nell' ora estrema 

 Tu solo rida e tutto il mondo gema. 



F'ersione del Gagliufji. 



Quum venls ethereas , puer optatissirae , ad auras 

 Extemplo rident omnia , et ipse gemis. 



24* 



