Versi del Turchi 337 



Ecqua libi absentls , die quaeso , cura rccursat ? 



Anne in me toto pectore cessit amor ? 

 Cessit amor certe , cessit , deferbuit omnis 



Reliigio pietas intemerata fldes. 

 Jam sexto reparat cursu nova cornua Phoebe 



Ex quo nec fratri mittis epistolium. 

 Hoccine amor fratrura? memor haec libi mens animusque? 



Alterna haec sanctae pignora amicitiae ? 

 Non sic et Pylades , non sic et fidus Orestes 



Antiqui meruit temporis esse decus , 

 Quos inter tantum potuit vis mutua amoris 



Ut seu nox alto surgeret oceano , 

 Seu tenebras Titan radianti luce fugaret , 



Haererel concors usque comes corniti. 

 Atque ultro impavidi discrimina mille subirent , 



Mille alacri inter se dura animo oppeterent , 

 Inque vicera luceraque animamque optaret uterque 



Linquere et infernos priraus adire lacus. 

 Anne ego te fratrem : frater nunc talia possura 



Ah ! non has poscunt tempora nostra vices : 

 Sed quae tu facilis valeas donare roganti. 



Si modo vis fratris nunc memor esse tui. 



1 



Pro Antimione leglt dum Santimunio Paullus 

 Marmorea in tabula , proque Papale Papam , 



Monstra facit : quis enim neget, at non quale profecto 

 Ipse est truculenti oris et ingenii. 



Es nihili, tamen esse aliquid vis, Panile, vidcri 

 Sis quod vis , modo ne tara fcrus et stolidus. 



