﻿Staphylinus. F. II. f 



Confer qiiac cel. Hdlwig in editione „ Faunae Etruriae. " 

 n. 607 monuit. 



5. St. similisf niger, subopacus; linea longitudinali media ca- 

 pitis thoracisqiie nitida. 



H'^.bitu St. olentis; difFert autem corpore minorc ct '-rU- 

 lo nitidiorcj coicoptris thorace brevioribus, linea capitis 

 thoracisque nitida. 



LongHiido 5~ — 8 lin. 



Habitat, haud raro; sub lapidibus, in humidis. mon- 

 tosis, 



Si. similis Fabr. Ent. Syst. St. n. 7. 



- Payk. Mcn. St. n. 5. 



- Paijk. Fn. Suec. St. n. 6. 



- Schrank Boic. n. %6^. 



- Olivier Ent. Sf. n. 12. pl. V. f. 42.? 



- nitens Sdirank Austr. n. 436. 

 Geo§r. Hist. St. n. 3. 



St. globulifer Fourcvoij Ent. Gar. St. n. 3, 



- minor niger De Gtrr Mem. St. n. 7. 



Staphylinum De Getri, quem hic citavi, non ad Sf. po- 

 litum Linn. refcrri posse, c mulds ejus characteribus me 

 persuasum habeo. 



Alicgavi ctiam St. nitentem Schr. „thorace punctis quin- 

 „que maioribus, infinitis minoribus ; longitudine septcm 

 „ lin. " Qiiamquam enim puncta quinque majora thoracis 

 speciminibus mcis dcsunt, caeteri tamcn characteres plane 

 CQnveniuut. 



Nullo modo Sf. olens kuc pertinct ; et Dom. Sihrank 

 (Boic. n. S153.) St-, ohntem Payk. allegans, omnino errat. Di- 



