duiclelijk gebogen is, kan een zeer verscbillend aantal doornen dragen. 

 Ik vond er met 6 tot en met 20 toe. 



In ongeveer TO^/o der gevallen treedt verdubbeling van een of meer 

 tanden op, waarbij de deelen als de massieve verlengstukken van één 

 basaalstuk zijn gevormd. Bijna altijd zijn de tanden sagittaal gespleten, in 

 vijf gevallen waren er een tot drie tanden in drieën gespleten. In een 

 enkel geval waren er twee tanden faciaal in tweeën gedeeld. 



Maar ook de lengte vïin het praeanaalstuk kan zeer verschillen. Ik nam 

 als maat de verhouding tusschen de afstanden van basis der stuwborstels 

 tot proximalen rand der anaalopening en tot de basis der eindklauwen. 

 De curve van deze waarden toont een hoofdtop bij 0,5'2 ; een veel lagere 

 secundaire top ligt bij 0,70. 



Verdubbeling van tanden komt alleen voor bij laag aantal, groote lengte 

 van het praeanaahtuk alleen bij veel doornen. De geconstateerde verschillen 

 maken dus een diepergaand onderzoek noodig. 



■ Dit geldt te meer, omdat ik op zeer verschillende plaatsen vaak in gezel- 

 schap van echte sordidus exemplaren dieren ving, die ik eerst als afwij- 

 kende lliocryptus agilis meende te moeten beschouwen, doch die ik later 

 als afzonderlijke soort heb aangenomen en den naam gegeven van llio- 

 cryjJtus silvaeducensis n. s. 



lliocryptus silvaeducensis n. s. 



De voornaamste verschillen tusschen l. sordidus en ƒ. agilis zijn volgens 

 Keilhack en anderen : 



1. sordidus, 1. agilis. 



1. Anaalbocht in het midden van het Anaalbocht meer proximaal gelegen, 

 achterlijf. 



2. Praeanaalreeks met 11— 14 door- Praeanaalreeks 8 — 9 doornen, 

 nen. 



3. Kleur roodbruin. Kleur geelrood. 



4. Bij het vervellen wordt de oude Bij het vervellen wordt de oude huid 

 huid niet afgeworpen. afgeworpen. 



5. Eindklauwen korter dan de groot- Eindklauwen zoolang als of langer dan 

 ste breedte van het achterlijf. de grootste breedte van het achterlijf. 



6. Borstels op den achterrand der Deze borstels slechts met een sterken 

 schaal met twee a drie sterke tak aan de basis. 



takken aan de basis. 



Het laatste kenmerk is van Stenroos. ïen opzichte van 2 moet ik op- 

 merken, dat voor 1. sordidus moet staan 6 — 20. Ook het kenmerk 1 is 

 niet juist weergegeven. Omtrent 3 moet ik opmerken, dat ik nimmer 

 geelroode 1. agilis heb gezien, ze waren altijd geel gekleurd. Op de lengte 

 der eindklauwen heb ik niet geiet. Het kenmerk van Stenroos gaat echter op. 



Ik kan er echter nog wat bijvoegen. Op het einde van het tweede lid 

 van den buitentak van den roeispriet staat een stekeltje. Dit is bij 1. sor- 

 didus niet meer dan half zoo lang, als het einde van dit lid breed is. Bij 

 1. agilis komt het in lengte ongeveer met de breedte van dit eind overeen. 



Bij I. agilis is het praeanaalstuk nog sterker gebogen dan bij 1. sordidus. 

 De exemplaren, waarop ik hierboven doelde, hadden nu de oude schalen 

 behouden. De borstels op den achterrand stemden met die van 1. sordidus 

 overeen. Daaz-entegen waren de dieren geel gekleurd of kleurloos. De 

 stekel op het tweede lid van den buitentak der roeiantenne was lang en 

 het praeanaalstuk kort, dit droeg een gering aantal doornen, dat meestal 

 niet meer dan vijf of zes bedraagt. Deze zijn bijna altijd sagittaal in tweeën 



