ZIII 



Macrolhrix lalicornis Jurine. 



Keiliiack zegt, dat dit dier vrij zeldzaam aan den bodem van heldere 

 wateren wordt gevonden. Weigold vond het niet, wel trof Heur het aan 

 in den Pruissischen Boven- Lausitz. 



Hier te lande komt het met [iiocryptus sordidus en /. agilis langs de 

 groote rivieren voor. Zoo vond ik het in de Waal 91 van 12.9.14 Veer 

 te Ochten, 99 van 10 6.16 Strang te Wamel, 85 van 3.9.14 Veer te 

 Rossum, 129 van 30 8.13 en 154 van 7.11.14, Oever te Nieuwaal, 2Uü 

 van 4.10.13 Waardpias te Nieuwaal, 110 van 25.9.14 Oever te Herwijnen. 



In de Maas vond ik het 83 van 3.9.14 Veer bij de Blauwe Sluis, 

 Empel, 142 van 23.10.14 Haven te Hedel, 18 van 4.2.14 Heusden, Veer 

 naar Nederhemert, 255 van 15.11.13 en 19 van 4.2.15 Haven te Heusden. 



Voorts 123 van 6.1014 Plas bij Vlijmen in het inundatie-terrein om 

 's Bosch en eindelijk nog 305 van 4.11.15 Weltervijver bij Heerlen. 



Het dier is aan den gekartelden rugkiel vrij gemakkelijk te herkennen, 

 altijd als men het houdt in water of een middenstof, die niet veel hooger 

 brekingsindex heeft. In glycerine is de rugrand niet duidelijk waar te nemen. 



Macrolhrix rosea (Jurine) meen ik in het Leysenven te Boxtel gevangen 

 te hebben 179 van 6 September 1913 en wel in vrij grooten getale. Ik 

 heb er echter niet van bewaard en ingesloten en kon ze noch op 31 Oct. 

 van dat jaar, noch in Augustus 14 terugvinden. 



De rug was echter duidelijk gaaf en de rosé kleur zeer opvallend. Op 

 dit dier moet ik dus blijven letten. 



Streblocerus serricaudatus S. Fischer. 



Ook deze soort wordt door Keiliiack zeldzaam genoemd. Ze zou vooral 

 in kleine veengaten en poelen voorkomen. Weigolü vond ze niet. Herü wel. 



Ik trof ze ook niet veelvuldig aan, alleen in Noordbrabant en wel: 



N'^ 233 van 5.9.15. Nieuwe Wiel, Traverse bij Drunen. 



N" 242 van 11.11.13 en 88 van 7.9. Lunet over Kiaayesteyn Vught. 



N" 73 van 1.9.14, Ronde vijver Zegenwerp. 



N" 77 van 1.9.14. Ven bij de Haag Zegenwerp. 



N" 51 van 21.4.15. Reigersven Zegenwerp. 



N" 286 van 11.10.15. Buismansven te Gerwen bij Helmond. 



Het gephotographeerde exemplaar vertoont een afwijking van de af beel- 

 dingen in Keiliiack. Op den rug verheft zich namelijk een driehoekige 

 kam ongeveer, zooals Keilhack het wijfje van Drepanof/irix af beeldt. De 

 vorm van het achterlijf, waarnaar ik het dier Cirkelzaagstaart heb genoemd, 

 kenmerkt het echter beslist als Streblocerus. 



Eigenaardig was ook het voorkomen bij 233 van 5.9.15. Dit monster 

 bevatte koloniën van Lacinularia nociaJis. Bij het platdrukken van een 

 dier koloniën ontsnapte hieruit eerst een en daarna nog een tweede 

 Streblocerus, benevens een drietal kleine Naididae, die ik echter niet kon 

 determineeren noch conserveeren. Al deze dieren kwamen zeer beslist uit 

 de Lacimdaria-kolonie. 



Ook moet ik nog opmerken, dat ik volstrekt niet zeker ben, dat ik 

 Streblocerus niet meer gevangen heb. Het is echter de kleinste en teerste 

 onzer Macrothricidae, zoodat men weinig kans heeft ze terug te vinden 

 in monsters, die niet heel versch zijn en ook dan moet men nog goed 

 toekijken. Het dier is echter de moeite van het zoeken waard. 

 Drepanothrix dentata Luren. 



Keiliiack vermoedt, dat dit dier in de Baltische meren niet zeldzaam 

 is.' Weigold vond het niet. Daarentegen zegt Herr, dat het de algemeenste 

 Macrothrixachtige uit den Pruisischen Oberlausitz is. 



