XIX 



Ten slotte verklaart spreker zich overtuigd, dat bij Diptera evengoed 

 als bij Lepidoptera, niet slechts eenkleurigheid maar ook kleurloosheid toe 

 te schrijven is aan 't verdwijnen van een kleurenpatroon, zoodat hij ook 

 in dit opzicht met de Meijere van zienswijze moet verschillen. Hij meent 

 bij Diptera ook in eenige gevallen de wijze te hebben opgemerkt, waarop 

 de lichte vlekken zich met het omliggende gekleurde en ondoorzichtige 

 vleugelveld vereenzelvigen, n.1. door ophooping van kleurstof in de vleugel- 

 membraan, terwijl de haren op de vleugeloppervlakte boven de plaats der 

 vlekken nog kleurloos blijven. Dit blijkt te kunnen geschieden bij de 

 centrale vlekken, terwijl de randvlekken nog kleurloos en doorzichtig 

 blijven. Op die wijze ontstaat het geval der tweeërlei soort van vlekken : 

 gekleurde en kleurlooze, dat de Meijere verklaart door de onderstelling 

 eener nieuwvorming van een tweede soort vlekken te midden der oude. 

 Dat zulks niet de oorzaak der gekleurde vlekken is, maar dat deze ontstaan 

 door kleurophooping in reeds bestaande vlekken, blijkt uit de vergelijking 

 van die Diptera-species, die tweeërlei vlekken bezitten, met hunne naaste 

 verwanten, die slechts één soort: de doorzichtige vertoonen. Met ieder 

 gekleurd vlekje bij de eerste correspondeert dan een kleurloos bij de laatste. 



Dan spreekt Mejuffrouw Du Ry van Beest Holle over eenige 

 afwijkingen in het Veneuse Stelsel van Rana esculetila. 



Bij het praepareeren van een exemplaar van Rana escidenta (9) vond 

 spr. langs den M. rectus abdominis, en wel langs de tweede inscriptio 

 tendinea, een abnormaal verloop van een vena, welke uitmondde in de 

 Vena abdominalis. Deze Vena bleek de V. cutanea magna te zijn, die op 

 de gewone wijze vanuit den kop kwam en dan langs de huid, in caudale 

 richting verliep. Op het punt, waar deze Vena anders de lichaamswand 

 binnendringt en zich dan rostraad ombuigt, om zich tenslotte met de 

 V. brachialis tot V. subclavia te vereenigen, loopt ze in dit geval echter 

 langs de binnenzijde van den M. rectus abdominis en mondt uit in de 

 V abdominalis. 



Deze Vena abdominalis vertoont eveneens een afwijking. Inplaats van 

 in verband te staan met de Vena portae hepatis, buigt ze naar rechts af 

 en vereenigt zich met de rechter V. subclavia, V. anonyma en V. jngularis 

 externa tot V. cava anterior. Op dit vereenigingspunt zijn de bloedvaten 

 zeer sterk gezwollen, hetgeen niet te verwonderen is, daar het bloed van de 

 V. jug. ext. en de V. abd. vanuit twee tegenovergestelde richtingen komend 

 door één gemeenschappelijk vat wordt verder geleid. Bovendien ontvangt 

 de V, jug. ext. dextra nog bloed uit het linker gedeelte van den kop en 

 van de linker extremiteit. De V. cava anterior sinistra ontbreekt n.1. en 

 moet het bloed, dat anders hier langs naar het hart gevoerd wordt, nu 

 door een anastomose, die tusschen de Vv. jugulares externae gevormd 

 is, door V. jug. ext. d. en V. cava ant. d. naar het hart gevoerd worden. 



Van de V. cava anterior sinistra is niets meer dan een klein rudimen- 

 tair takje over, dat echter in geen verbinding met het hart staat. 



Als laatste afwijking dient nog het feit genoemd te worden, dat links 

 de V. subscapularis ontbreekt, en dus slechts één groote vena vanuit de 

 linker extremiteit komt. 



Eindelijk doet Mejuffrouw Du Ky van Beest Holle een mededeeling 

 overeen abnormale O variaal-Vor ming bij Rana esculenta. 



Bij een overigens zeer normaal ontwikkeld exemplaar van Rano escu- 

 lenta, dat spr. in Januari van dit jaar onder handen kreeg, vond zij een 



2 



