, XXIX 



op voorstel van den voorzitter worden de Heeren A. C. Ouukmanü en 

 Warnsinck benoemd tot leden der commissie, belast met het nazien der 

 rekening en verantwoording van den penningmeester en van den directeur 

 van het Zoölogisch Station. 



Daarna komt de vaststelling van de plaats van samenkomst der vol- 

 gende huishoudelijke vergadering ter sprake Do voorzitter stelt voor het 

 volgend jaar te JSiijmegen samen te komen en daaraan eventueel een be- 

 zoek aan het laboratorium te Heumen te verbinden. Na eenige discussie 

 wordt op voorstel van de Heeren Weber en de Lange besloten de be- 

 slissing aan het Bestuur over te laten. 



Eindelijk vraagt de Voorzitter de opinie van de vergadering, of dezen 

 winter wederom een buitengewone wetenschappelijke vergadering zal 

 plaats vinden.* Men besluit zulk een vergadering te doen plaats vinden, 

 wanneer het Bestuur er in slaagt iemand te vinden, die bereid is de 

 voordracht te houden. 



Daarna sluit de voorzitter de vergadering. 



Des namiddags 2 uur hield Dr. «f. Lorié, eveneens in het gebouw der 

 Oisterwijksche Schoolvereeniging, de volgende voordracht ter inleiding van 

 de op de volgende dag gehouden excursie. 



De Vennen in het algemeen. 



Ik noodig U uit, om, in gedachten, eenige wandelingen te maken in 

 de zoo leerrijke streek tusschen Roermond en Weert. De Maas vloeit, 

 met groote kronkels, in N.0. richting en neemt, aan hare linkerzijde, 

 verscheidene beken op. De voornaamste is wel de Neer, die, bij het ge- 

 lijknamige dorp, in de rivier mondt en ontstaat uit verschillende conver- 

 geerende wortels, die hoogerop evenwijdig aan elkander en aan de Maas 

 vloeien, Hydrographisch en geologisch minder belangrijk is de Itterbeek, 

 die bij Wessera in de Maas uitmondt. Zij heeft een duidelijk dal tusschen 

 hoogere gronden en men behoeft wel geen ervaren geoloog te zijn om in 

 te zien, dat dit door de beek zelve in het losse zand is uitgeschuurd. 

 Toch bemerkt uien van die uitschuring op het oogenblik niets, het dal 

 is moerassig en wordt door veen vorming zelfs opgehoogd. Wij hebben dus 

 hier al dadelijk een voorbeeld, dat twee tegenstrijdige werkingen op el- 

 kander volgen. Iets, dat trouwens tallooze malen voorkomt. 



Ik kom thans tot de zooeven vermelde wortels der Neer, in de eerste 

 plaats de Ghoor-Beek, iets verder van de Maas verwijderd. Haar dal is 

 het duidelijkst bij Grathem en meer stroomafwaarts, waar het tot ü M. 

 diep is ingesneden. Boven dit dorp wordt het evenwel anders, bij Hunsel 

 zijn de oevers veel lager en is het dal moerassig, evenals dat der Itter- 

 beek. Het is dus ook daar dieper geweest. 



Een vierde beekdal, dat der Jungerooische Beek, vertoont eenige moe- 

 rassige verwijdingen en ontspringt uit een afgegraven hoogveen, ten 

 Z.W. van Weert. 



De vijfde of Tungelrooische Beek vertoont nog meer afwijkingen, met 

 name stroomopwaarts Het dal wordt in die richting onduidelijker en 

 vervangen door een paar langwerpige i)lassen, »Dijker Peel" en «Heeren- 

 ven", die er klaarblijkelijk één geheel mede uitmaken. 



De zesde geul is nog primitiever en geheel vergelijkbaar met het boven- 

 stuk der vorige, een eigenlijk beekdal ontbreekt. Er is slechts eene reeks 



