LVIII 



analoog aan dat bij de Hondsbosscbe zeewering in bet bekende meertje, 

 dat den laatsten tijd als bet ))Kluitenterrein de Petten", door de Vereen, 

 tot Beboud van Natuurmonumenten verworven, meer bekend is geworden. 



De Heer «F. F. van Benintclen komt terug op zijne waarnemingen 

 aangaande de kleurenteekening der dagvlinderpoppen, en wel naar aan- 

 leiding der opmerkingen van J. H. de Memere, die de bedoelde teeke- 

 ning als secundair bescbouwt, en daaraan dus een phylogenetiscbe be- 

 teekenis ontzegt. Met behulp van lichtbeelden naar photo's van poppen 

 uit de families der Pieriden, Papilioniden en Nymphaliden wijst spreker 

 er op, dat zoowel op bet lichaam als op de vleugelscbeeden een vlekken- 

 teekening voorkomt, die i° voldoet aan de vereiscbten, welke aan een 

 primitief patroon mogen gesteld worden, als daar zijn: afhankelijkheid 

 van de segmentatie van bet lichaam en van bet aderbeloop in de vleugels; 

 2° beantwoordt aan een en betzelfde grondplan, zoodat een groote mate 

 van fundamenteele overeenkomst bestaat tusschen de patronen der poppen 

 in de genoemde verschillende dagvlinderfarailies, een overeenkomst, die 

 veel grooter is dan die tusschen de teekeningen der vleugels van de 

 imagines, welke uit die poppen te voorschijn komen; 3° groote gelijkenis 

 vertoont met de voorbijgaande primitieve teekening, die optreedt op de 

 zich in de popscheede ontwikkelende vleugels, maar toch volstrekt niet 

 geheel gelijk daaraan is, evenmin trouwens als dit het geval is met de 

 aderstelsels op scheede en jongen vleugel, zoodat van correlatie tusschen 

 scheedeteekening en primaire vleugelteekening geen sprake kan zijn; 

 4° wat de lichaamsteekening aangaat, een groote mate van overeenkomst 

 bezit met de teekeningen der bijbehoorende of verwante rupsen, vooral 

 met rupsen in haar eerste levensperiode; en evenzeer met de teekening 

 op het lichaam der imagines, vooral wanneer men deze laatste nagaat in 

 bare ontwikkeling binnen de popbuid. Om al deze redenen blijft spreker 

 aan de popteekening een groote phylogenetiscbe beteekenis toekennen. 



Naar aanleiding der bewering van de Meijere, dat die kleurenteeke- 

 ning in verband zou staan met de plaats, waar de dagvlinderpoppen deze 

 phase van het vlinderleven doormaken, n.1. in 't vrije daglicht, niet ver- 

 borgen binnen een spinsel, heeft spreker nagegaan, of niet ook bij nacht- 

 vlinders dergelijke popteekeningen voorkomen, en is het hem gebleken, 

 dat zulks ook bij Sphingiden en Geometriden bet geval is, en dat ook 

 in meerdere andere families enkele voorbeelden van gekleurde poppen 

 worden aangetroffen. In 't bijzonder bij de Cliaerocampidae onder de 

 Sphingiden blijkt een vlekkenteekening op lichtbruinen ondergrond voor 

 to komen, die zich op bet lichaam streng aan de segmentatie houdt, 

 terwijl op de vleugelscbeeden rijen van kleine vlekjes op de aderen en 

 donkere celvullingen daartusschen voorkomen. Vergelijkt men deze pop- 

 teekening met die van rups en imago, dan vindt men punten van fun- 

 damenteele overeenkomst tusschen alle drie. Waarom zou nu de teekening 

 van 't eerste en laatste stadium primair, die van 't tusschenliggende 

 secundair zijn ? 



Verder bestaat een duidelijke overeenkomst tusschen de vlekkenrijen 

 der Sphingiden- en Geometridenpoppen en die der Dagvlinders. Aan alle 

 ligt blijkbaar dezelfde oorspronkelijke teekening ten grondslag, evengoed 

 als dit bij die der rupsen en imagines het geval is. 



Aan deze waarnemingen knoopt spreker enkele opmerkingen over de 

 algemeene opvatting van het popstadium. Niettegenstaande de bestrijding 

 van de Meijere lijkt hem de meening van Poulton c. s., die de pop als 



