LIX 



een sulümaginaal-vorm beschouwen, nog altijd de meest waarschijnliike. 

 Men behoeft hierbij niet angstvallig vast te houden aan 't begrip sub- 

 imago, zooals dit volgt uit den voorlaatsten instar der Agnatlta. Of de 

 pop der Lepldoptera ooit rondgevlogen heeft met hare vleugels, is twijfel- 

 achtig, maar in allen gevalle mag men de uiterst beperkte bewegelijkheid 

 der meeste poppen als een secundair verkregen eigenaardigheid beschou- 

 wen, en zijn dus de sterk bewegelijke, gebeeldhouwde poppen primitiever 

 dan de bijna verstijfde mummiepoppen. l'e pop is een geïmmobiliseerde 

 imago : waarom zou zij het vliegvermogen niet evengoed verloren hebben 

 als dat om te loopen, te bijten, te likken en te kauwen? In allen ge- 

 valle mag men onderstellen, dat zij oorspronkelijk even goed een teeke- 

 ning heeft bezeten als de aan haar voorafgaande rups en de op haar 

 volgende imago, en dat, als deze teekening ontbreekt, dit berust op 

 achteruitgang, even goed als dit het geval moet zijn bij ISeiiroptera en 

 zoovele andere groepen van Insekten. Zelfs als de vlinders, gelijk de Meijere 

 aanneemt, van ]Senroptera-acht\ge voorouders afstammen, dan is het 

 daarom nog geenszins noodzakelijk, dat bij deze voorouders het popsta- 

 dium reeds kleurloos of eenkleurig was, al is dit bij de meerderheid der 

 thans levende Neuroplera het geval. Het is daarentegen veel waarschijn- 

 lijker, dat die voorouderlijke vormen nog primitief-geteekende poppen 

 bezaten, en dat deze teekening zich, meer of minder gewijzigd, heeft ge- 

 handhaafd bij een minderheid der vlinders evengoed als bij enkele Neuro- 

 plera, n.1. bij die vormen, die hun popleven niet geheel in 't verborgen, 

 in spinsels of onder den grond, doorbrengen. 



Dat de pop als een geïmmobiliseerde larve zou moeten beschouwd 

 worden, zooals de Meijere wil, kan spreker niet inzien, daar voor hem 

 het begrip larve gebonden is aan de criteria van 't bezit van voorloopige, 

 weer verdwijnende organen en van 't intreden eener gedaanteverwisseling. 

 üe pop nu bezit geen larvaire organen meer, maar wel alle organen der 

 imago ; zij ontstaat verder uit de rups onder verschijnselen van meta- 

 morpho.se. De overgang van larve in imago ligt dus op het tijdstip der 

 voorlaatste vervelling, waarbij de rups in de pop verandert. 



De Heer Loinasi bespreekt de metamorphose van Ammocoetes in 

 Petromyzon, naar aanleiding der mededeeling van Prof. van Bemmelen 

 in de vorige vergadering. Ofschoon reeds in 1863 door VON Siecold in 

 zijn bekend visschenboek een beschrijving en afbeelding der tusschen- 

 vormen werd gegeven, zooals hij ze bij August Muller had gezien, kan 

 men toch niet zeggen, dat sedert dien een grondiger kennis verkregen 

 werd. Dat is hieraan toe te schrijven, dat men die diep in het zand 

 levende overrrangsstadien niet te zien kriigt. Het leek daarom niet nut- 

 teloos om de veranderingen, die Ammocoetes ondergaat, nader te beschrij- 

 ven en ter bezichtiging in de vergadering rond te geven. 



Achtereenvolgens worden daarna vertoond Am}nocoetes\awen van 1, 

 2, 3 en 4 jaren oud. De volwassen larve heeft een zeer bewegelijke hoef- 

 ijzervormige bovenlip, die de veel kortere onderlip omvat. Met den mond 

 vooruit graaft het dier door de zandige modder, onder energische bewe- 

 gingen, die aan die van een spermatozoon doen denken. Van oogen is 

 niets te bespeuren, zelfs de plaats, waar zij aan de oppervlakte zullen 

 verschijnen, is nog niet juist te bepalen. Van vinnen zijn slechts aan- 

 wezig een lage, vliezige rugvin, die zonder afscheiding in staartvin en 

 aarsvin overgaat tot aan de genitaalstreek. 



De metamorphose vangt aan bij den mond. üe hoefijzervormige boven- 



