XVI 



tendeels vervaagd en vereenvoudigd door een bijna volledige veigi'oening, 

 die zich eveneens over de bovenzijde van kop, tliorax en abdomen uit- 

 streivt, op de achtervleugels daarentegen vertoont het een schijnbaar bonte 

 mengeling van geel, rood, blauw, groen en zwart. Toch kan 'men op beide 

 vleugels de sporen van het oorspronkelijke gemeenschappelijke patroon 

 gemakkelijk terugvinden, en ook waarnemen, dat het onderscheid tusschen 

 beide het normale, aan alle Sphingiden eigene karakter draagt, d. w. z. dat 

 vócir- en achtervleugels overeenkomen met de gelijknamige vleugels van 

 andere pijlstaartsoorten, zoowel in de daarop bewaardgebleven overblijfselen 

 der oorspronkelijke teekening, als in de manier, waarop deze gewijzigd is. 



In laatstgenoemd opzicht vertoont echter de voorvleugel van labrn- 

 ■■<iae één zeer opmerkelijke bijzonderheid: op het midden n.1. bevin- 

 den zich twee vierkante ])lekken, waar de groene grondkleur is ver- 

 vangen door een bruine, licht en donker gespikkelde, en op welke een 

 viertal gebogen zwarte streepjes staan, die geheel het karakter der con- 

 vex-concave staafjes van de /K>/*(i'//-teekening dragen. Men krijgt den 

 indruk, alsof in liet bijkans egaal-groene vleugelveld twee vensters zijn 

 opengelaten, waar doorheen een paar tragmenten van een geheel anders 

 gekleurden en geteekenden vleugel zichtltaar worden. Volgens mijne 

 overtuiging is dit ook werkelijk het geval, in zooverre als de beide 

 fragmenten in kleur en teekening beide een oorspronkelijker toestand 

 bewaard hebben dan de overige vleugelo])pei'vlakte. Op den achter- 

 vleugel is de dooreenmenging van gewijzigde en oorspronkelijk gebleven 

 partijen al even grillig; de gele, blauwe, roode en groene plekken zijn 

 door verkleuring, de zwarte daarentegen door ineensmelting van don- 

 kere vlekken ontstaan. Slechts nabij den acliterhoek zijn enkele sporen 

 van het oorsproidielijke jiatioon bewaard gebleven, in den vorm van 

 drie smalle onregelmatige bandstreepjes, die ongeveer overeenkomen met 

 de breedere en gelijkmatiger donkere banden van Snu'rinthKs coecus. 



Aan de onderzijde bestaat de gewone toestand: vóói- en achtervleugel 

 in hoofdzaak aan elkaar gelijk, daar op beide vei'eeiivoudiging en re- 

 ductie van het oorsjtronkelijk ])atroou op overeenkomstige wijze heeft 

 plaatsgegrepen, n,l, door verkleuring van den vleugelwortel uit, in één 

 en dezelfde tint onder behoud van twee donkeider bandstrepen over 't 

 middenveld, en onder dillérentiatie van een buitenrandsveld,dat dooreen 

 zigzaglijn van de overige vleugelvlakte woi-dt afgegrensd. 



Dit patroon der onderzijde werd zooals gezegd, in zijn hoofdkenmerken 

 teruggevonden niet alleen bij alle Sphingiden, maar ook bij de meer- 

 derheid dei' overige Nachtvlinderfamilies. Het mag dus niet eenvoudig 

 als een familiepatroon worden aangemerkt, maar bezit een veel verder 

 reikende beteekenis. Hetzelfde geldt voor de aan alle S})hingiden ge- 

 meenscliap])elijke hoofdtrekken van 't pati'oon dei' bovenzijde, ook deze 

 zijn niet tot de leden dier familie beperkt, maar worden evenzeer aan- 

 getroflen in verwante families zooals Lipariden, Bombyciden, Noctuiden, 

 Geometriden enz. M. i. ))estaat er geen rt^den om de overeenkomsten 

 binnen de perken van een genus of eene familie aan verwantschap, die 

 tusschen vertegenwoordigers van verschillende families aan paralelle 

 ontwikkeling (z.g. convergentie) toe te schrijven, veeleer zou ik ook deze 

 willen verklaren uit liet manifest-worden van aan beide families ge- 

 meenschajijielijke erfelijke teiidenzeii, wier pliyletische ouderdom voor 

 ieder kenme)'k afzonderlijk moet bepaald worden, maar in 't algemeen 

 gesproken, nieeslal onder zal blijken dan de families zelf, ja dikwijls dan 

 de oide of zelfs de klasse, waartoe die i'aniilies behooreii. 



