2 0PMERK1NGEN OMTRENT UITLANDSCI1E ASIL1DEN. 



onderzoek in dit Tijdschrift mede te dcelen. Voor het oogen- 

 blik zal ik hier slechts cenige opmerkingen omtrent sommige 

 soorten laten vooraf gaan , om weldra in een meer uilvoerig 

 opslel , dat reeds gerced ligt , al de soorten van den Oost- 

 Indischen Archipel , die ik heb leeren kennen , te behandelen. 

 Ilet was mij in de eerste plaats vooral te doen , om de 

 soorten weder te vinden , welke door Wiedemann in zijne Aus- 

 sereuropaische Zweifliigler uit bet Leidscbe Museum beschreven 

 zijn , ten einde te kunnen bepalen lot welke der tegenwoordig 

 aangenomen geslacbten zij moeten gebragt worden. Wiedemann 

 bescbreef uit dat museum dertien soorten , en wel : Dasypogon 

 Spectrum , Nomada en Histrio ; Damalis maculata ; Asilus 

 Belsebul, Hercules en longislylus; Laphria robusta, Reinwardlil^ 

 altemans , Vulcanus , scapularis en leucoprocla. Nopens elk 

 dezer soorten teeken ik hieronder mijne bevinding aan. 



Van Dasypogon Spectrum heb ik te vergeefs naar de typische 

 exemplaren gezocbt. Wel bevinden zich in het museum Chi- 

 nesche voorwerpen , tot het geslacht Microslyium behoorende , 

 maar die volgens Wiedemann's beschrijving en blijkens de typen 

 in het Weener museum , door Schiner vergeleken , niet anders 

 dan tot M. Dux Wied. kunnen worden gebragt. Even als deze 

 is ook Spectrum , volgens de vleugel-afbeelding van Wiedemann , 

 ontwijfelbaar een Microstylum. Dat beide soorten zeer digt 

 verwant zijn , valt duidelijk in het oog , als men slechts de be- 

 schrijvingen vergelijkt. Het verschil zou , volgens die beschrij- 

 vingen , hoofdzakelijk in het volgende bestaan : bij Spectrum 

 zijn de palpen zwart met gele borstels , de pooten bruinrood , 

 alleen met zwarte knieen, en het achlerlijf geel met zwarte in- 

 snijdingen ; bij Dux daarentegen zijn de palpen roodbruin met 

 zwarte borstels en zijn de dijen aan de voorzijde zwart of 

 zwarlbruin ; voorts wordt bet achterlijf zwart genoemd met den 

 acblerrand der ringen geel , lerwijl op de laatste ringen de 

 gele kleur de overhand neemt. Walker ' veronderstelt dat beide 



1 List of the Diptera of te British Museum, VI, p. 471. 



