0PMERK1NGEN OMTKENT UlTLANDSCHE ASILIDEN. O 



soorlen slechts als varieteiten moeten beschouwd wordcn , en 

 hij kan daarin wcl gelijk hebben. Zijne Laphria Shalumus 

 allhans , die hij als synoniem bij Spectrum citeert , komt onder 

 anderen door de zwarlbruine strecp over de dijen ineer met 

 Dux overeen. 



Dnsypogon Nomada en Histrio zijn beiden nog door typische 

 exemplaren in bet museum vertegenwoordigd en behooren , 

 wegens de lange dunne sprieten en de overige kenteekens , tot 

 bet geslacht Scylalicus Low. 



Van Damalis metadata bevinden zich evenzeer de Wiede- 

 mann'sche typen in het museum. De zwarle zijvlekken van het 

 aehterlijf krijgen somtijds, vooral op de laalste ringen, zoo 

 groote uitbreiding , dat er niet veel meer dan roodgele insnij- 

 dingen overblijven. 



Asilus Belzebul schijnt in bet museum niet meer voorhanden le 

 zijn. Wei vind ik er, docb onder een ander etiquet , eene groote 

 Asilide van Montevideo, waarop Wiedemann's beschrijving min of 

 meer past, doch niet zoo, dat ik deze als A. Belzebul zou durven 

 bestemmen, De vleugeladeren van dit exemplaar duiden zelfs meer 

 eene Laphrine dan eene Asiline aan, doch bij het onlbreken van 

 het derde sprietenlid is het zelfs niet met zekerheid te bepalen 

 tot welke dezer beide groepen dit voorwerp moet worden gebragt. 



Van Asilus Hercules bestaat nog het typische exemplaar, een 

 enkel $ , en waarvan reeds, toen Wiedemann de soort beschreef, 

 het derde lid der sprieten verloren was gegaan. Ilet is daar- 

 door zeer moeijelijk het geslacht le bepalen , waarin deze soort 

 thans behoort opgenomen te worden , of indien er een nieuw 

 geslacht voor haar moet worden gevormd , de plaals aan te 

 wijzen , waar dit zou diencn gerangschikt te worden. Bij de 

 overigens naauwkeurige beschrijving van Wiedemann zal ik nog 

 het volgende voegen. De gezigtsbult is groot en neemt ruim 

 de onderste helft van het gezigt in 5 de knevelbaard is digt- en 

 fijnharig ; het aehterlijf is lang en smal ; de $ genitalien zijn 

 klein en steken als een paar naar binncn gebogen tepels uit ; 

 de vleugels zijn korter dan bet aehterlijf en aan de tweede 

 helft van den voorrand sterk verbreed ; de randcel is tevens in 



