TWEE NIEUWE TIPULIDEN VAN SUMATRA. 11 



sporen der scheenen klein. Kolfjes bruinachtig met gelen 

 steel. Vleugels bijna glasachtig met kaneelbruine teekening, 

 deels in ringvormige vlekken bestaande ; drie dezer ringen 

 liggen op de disco-idaal-ader, de derde er van treedt nog- 

 even in de schijfcel; een halve ring, met het open gedeelte 

 tegen den vleugelrand, bevindt zich aan de vleugelspits en 

 wordt door den bovenarm der aldaar aanwezige vorkcel 

 doorsneden; twee halve ringen, donkerder van kleur, liggen 

 met de geslotene zijde tegen den voorrand, de tweedeboven 

 den oorsprong der radiaal-ader ; aan het uiteinde der hulp- 

 ader, der subcostaal-ader en van beide armen der radiaal- 

 ader bevinden zich donkerbruine stippen. (Zie de af beelding 

 van den vleugel Plaat 12, fig. 6.) 



In het aderbeloop komt deze soort met onze Europesche 

 Epiphragma picta nagenoeg overeen;. alleen is de vork der 

 radiaal-ader korter, en de achterdwarsader staat niet voor 

 maar merkelijk voorbij het midden der schijfcel; het voor 

 het geslacht Epiphragma kenmerkende clwarsadertje tusschen 

 den voorrand en de hulpader is hier bijzonder dik en 

 donker gekleurd. Overigens is E. insignis veel kleiner en 

 zwakker gebouwd , en mist zij de bruine ringen aan de dijen. 



Het is de eerste Aziatische soort van het geslacht Epi- 

 phragma. De weinige soorten van dit geslacht (er zijn er 

 nu 5 of 6 vermeld) zijn zeer verspreid over den aardbol : 

 E. picta L. bewoont Europa, E. fascipennis Say en Solatrix 

 0. Sack, worden in Noord-Amerika gevonden, E. Histrio 

 Schin. in Columbie en E. insignis in den Oost-Indischen 

 archipel. Behalve deze maakt de Baron Osten-Sacken nog 

 melding van eene onbeschreven Zuid-Amerikaansche soort 

 (zie Monographs of the North-American Diptera, Part IV, p. 194). 



