b EENIGE DIPTEEA VAN NEDEELANDSCH INDIE. 



Brazilie raoet ook zeer verwant zijn , dock bij deze worden de vlengels 

 aangcduid als , bebalve aan de basis en eene bleeke randvlek , gebeel 

 bruin. De drie bovengenoemde soorten vormen eene eigenaardige 

 groep ? die door den witten ring aan den wortel der scbeenen is ge- 

 kenmerkt. 



4. Tipula umbrina Wied. 



Tipula umbrina, Wied. Anss. Zweifl. I. 49. 14; — T. congruens, 

 Walk. Proc. Linn. Soc. V. 231. 8. 



Een c? 7 Java (Albarda), een $, Java (Piepers). 



Bij deze soort zijn de pooten zeer dun; de voorrand der vleugels 

 is geelbruin en vrij donker; de witachtige band on der de randvlek 

 loopt door de wortelbelft der scbijfcel, wier aderen op die plek kleur- 

 loos zijn en zicb als afgebroken vertoonen, tenzij men den vleugel 

 tegen bet licbt ziet. De anus van bet $ is slecbts weinig verdikt; 

 de acbtste bjfsring steekt naar onderen als een rond klepje uit en 

 draagt van boven een paar stompe tepeltjes; de eijerbuis van bet $ 

 is spits en bijna regt. 



De bescbrijving, door Walker van zijne Tipula congruens (van 

 Nieuw Guinea) gegeven, past gebeel op deze soort. 



5. Pachtehina bombatensis Macq. 



Macq. Dipt. ex. supp. 5. 15. 10. 



Een 5, Samarang (Piepers). 



Het exemplaar komt met Macquart's bescbrijving overeen; de bij- 

 zonder kleine sebijfeel is karakteristiek ; bare lengte bedraagt weinig 

 meer dan een vierde van die der uit baar voortspruitende tweede en 

 derde acbtercellen ; de randvlek is omberbruin, van ovale gedaante 

 en vult niet gebeel de eel waarin zij geplaatst is; de beide zijbanden 

 op den thorax zijn van voren niet buitenwaarts omgebogen. De 

 voorscbeenen ? die Macquart bruinaebtig noemt, zijn aan dit voor- 

 werp niet donkerder dan de anderen; aan al de scbeenen is de 

 uiterste spits zwartacbtig. 



6. Eeioceea albiptjnctata nov. sp. 



Atra velutina; abdominis segmentis mediis pedibusque fulvis: fe- 



