10 EENIGE DIPTERA VAN NEDERLANDSCH INDIE. 



quatuor in abdominis segmento secundo, limbo postico segmentorum 

 tertii et quarti, tarsis halterisque tlavis; alis fuscis, in cellula radiali 

 inferiore et angulo posteriori dilutioribus. — j long 13 — 18 mm. 



Oogen van onderen merkelijk beneden het aangezigt afdalende '), 

 duidelijk bebaard. Sprieten zwart , slank, zoo lang als kop en thorax 

 te zamen; het eerste lid kort, het tweede lid naar het eind versmald ; 

 het derde langer dan het tweede , in 't midden iets verbreed , naar 

 den wortel en naar het eind spits toeloopend. Voorhoofd en aange- 

 zigt bruingeel met eenigen glans ; de zwart behaarde schedel en een 

 langsband op het voorhoofd , die echter niet tot de sprieten doorloopt , 

 donkerbruin ; boven den sprietwortel een in 't midden iets ingebogen 

 verheven dwarslijntje. Aangezigt zeer kort, onder de sprieten inge- 

 drukt , naar onderen spits toeloopend ; mondrand zwart behaard. 

 Zuiger zwart. Thorax en achterlijf zwart met zeer flaauwen glans; 

 de schouderknubbels , een zijband van daar tot aan den dwarsnaad, 

 de knubbels op den achterkant van den thorax, eene plek onder 

 den vleugelwortel en eene ter wederzijde van den achterrug, glanzig 

 onzuiver geel. Schildje heldergeel. Achterlijf gewelfd, aan den wortel 

 smal; de tweede ring op den rug met een paar flaauwe gele vlekken; 

 voorts de zijranden en een paar zijvlekken tegen den achterrand 

 geel; de beide volgende ringen met een in 't midden iets ingekeep- 

 ten , gelen achterrand ; aan de buikzijde de tweede ring geheel 

 geel. Pooten zwart; de spits der dijen en de wortel der scheenen 

 min of meer roodgeel; de tarsen bleek roodgeel, vooral de achter- 

 tarsen. Kolfjes geel (de knop in 't leven vermoedelijk groenachtig). 

 Vleugels donkerbruin, alleen in de onderste wortelcel en in den 

 achterhoek helderder. 



Twee wijfjes van Batjan, door Z. Exc. den Gouverneur-Generaal 

 van Lansberge overgezonden. 



Van het geslacht Hermetia waren vroeger uitsluitend soorten uit 

 Amerika bekend. Eerst in lateren tijd zijn er door Wallace een 

 paar in den Oost-Indischen archipel ontdekt, die door Walker zijn 

 beschreven als H. remittens (Proc. Linn. Soc. IV, 94. 13) en mfiventris 

 (1. c. V. 145. 7). Geen van deze beide beschrijvingen past op de 

 hierboven bedoelde soort. H. rem Ulcus (waarvan beide sexen bekend 



1) Uit kenmerk doet zich ook bij de audere soorten van Hermetia voor, doch is 

 bij deze soort sterk uitgedrukt. 



