40 EENIGE DIPTEBA VAN NEDEBLANDSCH INDIE. 



dwarsband over de geheele breedte van den vleugel wordt gevormd; 

 uitmonding der subcostaal-ader op ongeveer een derde der vleugel- 

 lengte ; middeldwarsader een eind daar voorbij , nagenoeg in 't midden 

 der vleugelvlakte ; laatste gedeelte der discoidaal-ader een vierde 

 langer dan het voorlaatste. 

 Een c?, Java (Piepers). 



50. Celtphus obtecttts Dalm. 



Dalman, Anal, entom. 32. 1, pi. 2 B. f. 1 — 5: Wied. Auss. Zweifl. 

 II. 601. 1. pi. x, f. 8; Macq. Suit, a Buff. Dipt. II. 506. 1; 

 id. Dipt. ex. suppl. 4. 301. 



Een exemplaar, Java (van Weelderen). 



De sprieten komen volkomen oveveen met de afbeelding, door 

 Macquart van die van C. scutatus gegeven (Dipt. exot. supp. 3. pi. 7 , 

 f. 16) , veelmeer dan met Wiedemann's aangehaalde figuur. 



51. Calobata albitabsis Wied. 



Wied. Zool. Mag. III. 19. 26; id. Auss. Zweifl. II. 544. 21. 



Twee mannetjes en een wijfje van Java (van Weelderen). 

 Wiedemann's beschrijving leert de soort goed kennen; de eerste 

 achtercel is aan de uitmonding smal geopend. 



52. Calobata caebuleifbons Macq. 



Macq. Dipt. ex. II. 3. 246. 5. pi. 33, f. 2. 



Een <?, Java (Piepers). 



Door het metaalachtig blaauwzwarte voorhoofd , de donkere sprieten , 

 de duidelijk drievlekkige vleugels en de gesloten eerste achtercel , van 

 de vorige onderscheiden. Aan de achterste pooten zijn de dijen rood- 

 geel, op de spitshelft met een paar niet scherp geteekende bruine 

 ringen 7 waartusschen de grondkleur lichter is; de scheenen donkerder 

 en de tarsen zwartbruin, zonder witachtigen weerschijn. 



Macquart geeft Nieuwholland als vaderland op; daar evenwel zijne 

 vrij uitvoerige beschrijving geheel past, maak ik geen bezwaar om 

 deze Javaansche soort voor dezelfde te houden. 



Niet onwaarschijnlijk is met deze soort synoniem Taeniaptera albi- 

 mana Dol. {Nat. Tijdschr. Ned, hid. X. 413. 41. pi. x. f. 4) ; ofschoon 



